Pierścień (matematyka)

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szablon:Inne znaczenia Szablon:Spis treści Pierścieństruktura formalizująca własności algebraiczne liczb całkowitych oraz arytmetyki modularnej; intuicyjnie zbiór, którego elementy mogą być bez przeszkód dodawane, odejmowane i mnożone, lecz niekoniecznie dzielone. Badanie pierścieni umożliwiło uogólnienie innych pojęć matematycznych takich, jak np. liczby pierwsze (przez ideały pierwsze), wielomiany, ułamki oraz rozwinięcie teorii podzielności i wskazania przy tym najogólniejszej struktury, w której możliwe jest stosowanie algorytmu Euklidesa (tzw. pierścień Euklidesa). Dział matematyki opisujący te struktury nazywa się teorią pierścieni.

W literaturze spotyka się rozmaite definicje pierścieni różniące się stopniem uogólnienia. W artykule tym za najogólniejszą przyjmowana jest definicja tzw. pierścienia łącznego. Wnioskom płynącym z zawężenia definicji poprzez wymaganie elementu neutralnego mnożenia bądź warunku przemienności mnożenia również poświęcono osobne artykuły: pierścień z jedynką, pierścień przemienny.

Definicja

Niech (R,+,,0) będzie algebrą, w której R jest pewnym niepustym zbiorem, symbole +, oznaczają dwa działania dwuargumentowe określone w tym zbiorze, a 0 jest pewnym wyróżnionym elementem. Algebra ta nazwana jest pierścieniem (łącznym), jeśli[1]:

  • struktura R+=(R,+,0) jest grupą abelową, nazywaną grupą addytywną, z działaniem + nazywanym dodawaniem i elementem neutralnym 0 nazywanym zerem:
    a,b,cRa+(b+c)=(a+b)+c,
    aRa+0=a,
    aRbRa+b=0,
    a,bRa+b=b+a;
  • struktura (R,) jest półgrupą z działaniem nazywanym mnożeniem:
    a,b,cRa(bc)=(ab)c;
  • oba działania powiązane są ze sobą prawami rozdzielności:
    a,b,cRa(b+c)=(ab)+(ac),
    a,b,cR(b+c)a=(ba)+(ca).

Ponieważ R+ jest grupą, to pierścień ma dokładnie jedno zero, a element odwrotny do a względem dodawania (element b z trzeciego aksjomatu), nazywany w tym kontekście elementem przeciwnym, jest wyznaczony jednoznacznie i oznaczany a.

Warianty

Na działanie mnożenia nakłada się często dodatkowe warunki regularności, precyzując nazwę nowej struktury:

Uwaga
W pierścieniu z jedynką struktura (R,,1) jest monoidem (przemiennym, jeśli pierścień jest przemienny), wynika stąd, że pierścień może mieć co najwyżej jedną jedynkę.

W praktyce najczęściej rozpatruje się (niezerowe) pierścienie z jedynką; ich atutem jest, gdy są one dodatkowo przemienne.

Rodzaje

Podstawowa definicja pierścienia, bywa rozwijana w wielu różnych kierunkach:

Element odwrotny do a (względem mnożenia; b w powyższym aksjomacie) oznacza się zwykle symbolami a1 lub 1a. Zbiór R* elementów odwracalnych pierścienia tworzy grupę ze względu na mnożenie (z jedynką jako elementem neutralnym; przemienną, jeśli pierścień jest przemienny) nazywaną także grupą multiplikatywną. W pierścieniu z dzieleniem jest R*=R{0}.

Pierścień z jedynką bez dzielników zera nazywa się dziedziną. Ponieważ własność dzielenia pociąga za sobą brak dzielników zera[uwaga 2], to każdy pierścień z dzieleniem jest pierścieniem bez dzielników zera, a więc dziedziną. Dziedziny przemienne określa się nazwą dziedzina całkowitości (także: pierścień całkowity; niekiedy nie wyróżnia się nieprzemiennych dziedzin całkowitości, wówczas często skraca się nazwę tej struktury do: dziedzina). Pierścień przemienny z dzieleniem (lub z powyższej obserwacji: dziedzinę całkowitości z dzieleniem) nazywa się ciałem.

Przykłady

Do najprostszych uniwersalnych przykładów należą:

Innymi ważnymi przykładami pierścieni są:

Osobnym przykładem są pierścienie wielomianów R[X] jednej zmiennej X o współczynnikach z pierścienia R. W R[X] zachowywane są następujące własności pierścienia R: przemienność, istnienie jedynki, brak dzielników zera, całkowitość (tzn. bycie dziedziną całkowitości), jednoznaczność rozkładu (twierdzenie Gaussa), noetherowskość (twierdzenie Hilberta o bazie). Jeżeli R jest ciałem, to R[X] jest pierścieniem euklidesowym.

Dobrze znane struktury liczb wymiernych, liczb rzeczywistych, czy liczb zespolonych z działaniami arytmetycznymi są przykładami pierścieni, jako że wszystkie są ciałami. Z kolei liczby naturalne (z działaniami arytmetycznymi) nie tworzą pierścienia, ponieważ wraz z działaniem dodawania nie tworzą nawet grupy; oktoniony również nie są pierścieniem, ponieważ mnożenie w nich określone nie jest łączne, lecz tylko alternatywne.

Składowe

Podpierścienie

Szablon:Osobny artykuł Podzbiór S pierścienia (R,+,) nazywa się podpierścieniem, jeżeli sam tworzy pierścień z działaniami odziedziczonymi z R. Równoważnie:

  • a,bSabS,
  • a,bSabS.

Pierwszy warunek oznacza, że (S,+) musi być grupą (przemienną), drugi gwarantuje, że wynik mnożenia elementów z S będzie zawierał się w tym samym zbiorze (tzn. mnożenie jest tam poprawnie określonym działaniem wewnętrznym).

Ideały

Szablon:Osobny artykuł Podgrupę I grupy addytywnej pierścienia R nazywa się ideałem lewostronnym, jeżeli dla dowolnych dwóch elementów iI oraz rR spełniony jest warunek

riI.

Jeżeli I spełnia w zamian warunek

irI,

to nazywa się ją ideałem prawostronnym. Ideał będący zarazem lewo- jak i prawostronny nazywa się krótko ideałem; pojęcia te pokrywają się w pierścieniach przemiennych. Każdy ideał jest podpierścieniem.

W dowolnym nietrywialnym pierścieniu R istnieją co najmniej dwa różne ideały: cały pierścień R i podpierścień trywialny {0}, nazywa się je ideałami trywialnymi lub niewłaściwymi, wszystkie pozostałe nazywa się ideałami właściwymi.

Ze względu na inne własności wyróżnia się m.in. następujące rodzaje ideałów pierścienia R:

  • ideał główny – generowany przez jeden element pierścienia,
  • ideał maksymalny – zawarty wyłącznie w ideale niewłaściwym R,
  • ideał pierwszy – taki, że jeśli dany element ideału jest iloczynem dwóch innych, to przynajmniej jeden z nich również należy do ideału.

Elementy wyróżnione

Element a pierścienia R nazywa się

W pierścieniu skończonym (mającym skończenie wiele elementów) każdy element jest odwracalny albo jest dzielnikiem zera.

Homomorfizmy

Szablon:Zobacz też Przekształcenie f:R1R2 między dwoma pierścieniami zachowujące ich działania, tzn. dla dowolnych elementów a,bR1 spełnione są warunki:

  • f(a+b)=f(a)+f(b),
  • f(ab)=f(a)f(b),

nazywa się homomorfizmem pierścieni. Inaczej: jest to homomorfizm grup addytywnych, a przy tym homomorfizm półgrup multiplikatywnych tych pierścieni.

Przekształcenie f:R1R2 między dwoma pierścieniami z jedynką zachowujące ich działania i jedynkę, tzn. dla dowolnych elementów a,bR1 spełnione są warunki:

  • f(a+b)=f(a)+f(b),
  • f(ab)=f(a)f(b),
  • f(1R1)=1R2,

nazywa się homomorfizmem pierścieni z jedynką. Inaczej: jest to homomorfizm grup addytywnych, a przy tym homomorfizm monoidów multiplikatywnych.

Pierścień ilorazowy

Szablon:Osobny artykuł W dowolnym pierścieniu (R,+,) grupa ilorazowa R/I, gdzie IR jest dowolnym ideałem (dwustronnym), jest pierścieniem z dobrze określonymi działaniami dodawania i mnożenia na warstwach:

  • (a+I)+(b+I)=(a+b)+I,
  • (a+I)(b+I)=(ab)+I.

Pierścień ten nazywa się pierścieniem ilorazowym pierścienia R przez ideał I i również oznacza się symbolem R/I.

Dodawanie jest dobrze określone z definicji grupy ilorazowej. Wystarczy więc dowieść, że iloczyn warstw nie zależy od wyboru reprezentanta mnożonych warstw. Niech dane będą dwie warstwy, każda z nich reprezentowana przez dwa różne elementy: a+I=a+I oraz b+I=b+I. Równość

(ab)+I=(a+I)(b+I)=(a+I)(b+I)=(ab)+I

dowodzi, że zmiana reprezentantów nie wpływa na wynik mnożenia, gdyż otrzymuje się tę samą, choć reprezentowaną przez inny element, warstwę.

Uogólnienia i przypadki szczególne

Wyróżnia się wiele rodzajów pierścieni, na które nakłada się dodatkowe warunki:

Zobacz też

Szablon:Wikisłownik

Uwagi

Szablon:Uwagi

Przypisy

Szablon:Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Szablon:Struktury algebraiczne

Szablon:Kontrola autorytatywna


Błąd rozszerzenia cite: Istnieje znacznik <ref> dla grupy o nazwie „uwaga”, ale nie odnaleziono odpowiedniego znacznika <references group="uwaga"/>