Pierścień lokalny

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pierścień lokalnypierścień przemienny, który ma dokładnie jeden ideał maksymalnySzablon:OdnSzablon:Odn. Niektórzy autorzy pierścień przemienny o jedynym ideale maksymalnym nazywają quasi-lokalnym, rezerwując termin pierścień lokalny dla pierścieni quasi-lokalnych i noetherowskichSzablon:Odn.

Własności

  • Pierścień przemienny jest pierścieniem lokalnym wtedy i tylko wtedy, gdy suma jego każdych dwóch elementów nieodwracalnych jest elementem nieodwracalnymSzablon:Odn.
  • Pierścień R jest lokalny i 𝔪 jest jedynym ideałem maksymalnym pierścienia R wtedy i tylko wtedy, gdy każdy element zbioru R𝔪 jest odwracalnySzablon:Odn.
  • Jeżeli R jest pierścieniem lokalnym i noetherowskim o ideale maksymalnym 𝔪, to
n=0𝔪n={0}.
Jest to szczególny przypadek twierdzenia Krulla o przekrojuSzablon:Odn. Założenia, że R jest pierścieniem noetherowskim nie można pominąć.

Przykłady

  • Każde ciało jest pierścieniem lokalnym (jego jedynym ideałem maksymalnym jest {0}).
  • Pierścień szeregów formalnych o skończonej liczbie zmiennych i o współczynnikach z ciała jest pierścieniem lokalnym.
  • Pierścień lokalny kiełków rzeczywistych funkcji ciągłych. Niech X będzie przestrzenią topologiczną oraz pX. Rozpatrzmy zbiór par (V,f), gdzie V jest otoczeniem punktu p i f:V jest funkcją ciągłą. Określmy relację (V1,f1)(V2,f2)f1|U=f2|U dla pewnego otoczenia U punktu p. Relacja ta jest relacją równoważności. Klasę abstrakcji zawierającą parę (V,f) oznaczmy [V,f]. W zbiorze klas abstrakcji możemy wyróżnić [X,0] jako element zerowy i [X,1] jako jedynkę oraz odpowiednio zdefiniować działania dodawania i mnożenia. Pierścień ten nazywamy pierścieniem lokalnym kiełków rzeczywistych funkcji ciągłych w punkcie p przestrzeni topologicznej X i oznaczamy przez 𝒪X,p. Pierścień ten jest lokalny, gdyż jego jedynym ideałem maksymalnym jest ideał 𝔪X,p złożony z wszystkich klas abstrakcji [V,f], że f(p)=0. Podobnie określa się pierścienie kiełków zespolonych funkcji ciągłych, różniczkowalnych (rzeczywistych bądź zespolonych) funkcji ustalonej klasy Cr w punkcie p rozmaitości różniczkowej X, a także pierścień kiełków funkcji regularnych w punkcie rozmaitości algebraicznej.
  • Lokalizacja względem ideału pierwszego. Dla dowolnego pierścienia przemiennego R i jego ideału pierwszego P pierścień złożony z elementów postaci ab, gdzie aR,bRP jest pierścieniem lokalnym. Jego ideał maksymalny jest złożony z elementów ab, dla których aP.
  • Dla nierozkładalnego podzbioru W zbioru algebraicznego V pierścień wszystkich funkcji wymiernych, które są określone na otwartych podzbiorach W jest pierścieniem lokalnym, którego ideałem maksymalnym jest zbiór funkcji wymiernych równych 0 na W. Dla zbiorów afinicznych jest to lokalizacja pierścienia wielomianów względem ideału radykalnego odpowiadającego podzbiorowi.

Uogólnienie na pierścienie nieprzemienne

Pojęcie pierścienia lokalnego ma dwa (nierównoważne) uogólnienia w klasie pierścieni nieprzemiennych. I tak pierścień (być może nieprzemienny) P nazywany jest

Ponadto, dla dowolnego pierścienia P następujące warunki są równoważne:

  1. P jest pierścieniem lokalnym;
  2. P ma dokładnie jeden ideał lewostronny;
  3. P ma dokładnie jeden ideał prawostronny;
  4. zbiór wszystkich elementów nieodwracalnych w P jest ideałem;
  5. dla każdej liczby naturalnej n i a1,,anP, o ile tylko element a1++an jest odwracalny, to istnieje takie in, że ai jest odwracalny.

Pierścienie lokalne mają dokładnie jeden ideał maksymalny oraz nie mają elementów idempotentnych innych niż 0 i 1. Przykładem nieprzemiennego pierścienia lokalnego jest pierścień macierzy górnotrójkątnych ustalonego stopnia nad pierścieniem z dzieleniem, których wyrazy na głównej przekątnej są sobie równe.

Przypisy

Szablon:Przypisy

Bibliografia

Literatura dodatkowa