Ciało ułamków
Ciało ułamków pierścienia całkowitego – ciało, konstruowalne dla danego pierścienia całkowitego o tej własności, że pierścień ten zanurza się w nim izomorficznie[1][2]. Innymi słowy, ciało ułamków pierścienia całkowitego to pierścień ułamków zdefiniowany względem podzbioru multyplikatywnego czyli na dziedzinie całkowitości[3].
Obiekt ten nazywany jest ciałem ułamków pierścienia całkowitego[1] lub ciałem ułamków dziedziny całkowitości[4].
Konstrukcja
Mając daną dziedzinę całkowitości konstruuje się ciało ułamków tego pierścienia w następujący sposób. W zbiorze określa się następującą relację:
Relacja jest:
- zwrotna, ponieważ:
- symetryczna, ponieważ:
- przechodnia, ponieważ:
Zatem jest to relacja równoważności[5][7][10][9].
Skonstruujmy zbiór ilorazowy (zbiór klas abstrakcji relacji ) następująco:
- [11],
ze zdefiniowanymi w nim dobrze określonymi działaniami dodawania i mnożenia klas abstrakcji:
Powstała struktura wraz z określonymi na niej działaniami, jest ciałem[13][14] i nazywana jest ciałem ułamków pierścienia [15][7][16].
Ułamki
Elementy ciała ułamków pierścienia całkowitego nazywa się ułamkami, a klasę zapisuje się zwyczajowo jako [9][15][7][8], przy czym liczbę nazywa się licznikiem, a – mianownikiem[9].
Zanurzenie izomorficzne
Zdefiniujmy funkcję następująco:
Funkcja ta jest izomorficznym zanurzeniem pierścienia w ciało ułamków[13][17][19]. Umożliwia to utożsamienie elementów dziedziny całkowitości z odpowiednimi ułamkami ciała [17].
Przykłady
- Ciało ułamków pierścienia liczb całkowitych jest izomorficzne z ciałem liczb wymiernych [4][15][6][3][20].
- Ciało ułamków pierścienia jest izomorficzne z ciałem [21][22][23].
- Ciało ułamków pierścienia liczb całkowitych Gaussa jest izomorficzne z ciałem Gaussa [24][25][26].
- Ciało ułamków pierścienia wielomianów stanowiącego dziedzinę całkowitości jest izomorficzne z ciałem wyrażeń wymiernych[3][4][15][27][20][28].
- W szczególności, ciało ułamków pierścienia wielomianów rzeczywistych jest izomorficzne z ciałem funkcji wymiernych rzeczywistych[6][9].
- Ciała ułamków pierścienia wielomianów całkowitych i pierścienia wielomianów wymiernych są izomorficzne[29].
Twierdzenia
- Jeśli pierścienie całkowite są izomorficzne, to ich ciała ułamków również[30][31].
- Ciało ułamków dowolnego ciała jest izomorficzne z ciałem [32].
- Ciało ułamków niezerowego ideału pierścienia całkowitego jest izomorficzne z ciałem ułamków tego pierścienia[33].
- Ciało ułamków dziedziny całkowitości to jedyne (z dokładnością do izomorfizmu) najmniejsze (w sensie inkluzji) ciało, w które zanurza się pierścień [19].
Przypisy
Linki zewnętrzne
- Szablon:Otwarty dostęp Field of fractions Szablon:Lang, Encyclopedia of Mathematics, encyclopediaofmath.org [dostęp 2024-10-05].
- ↑ 1,0 1,1 Bolesław Gleichgewicht, Algebra, Oficyna Wydawnicza GiS, Wrocław 2004, Szablon:ISBN; s. 334.
- ↑ Szablon:Cytuj
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Szablon:MathWorld
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Jerzy Rutkowski, Algebra abstrakcyjna w zadaniach, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, Szablon:ISBN, s. 195, Definicja 133.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Bolesław Gleichgewicht, Algebra, Oficyna Wydawnicza GiS, Wrocław 2004, Szablon:ISBN, s. 334, Twierdzenie 17.1 – Dowód.
- ↑ 6,0 6,1 6,2 Szablon:Cytuj
- ↑ 7,0 7,1 7,2 7,3 Edupedia, Ciało ułamków.
- ↑ 8,0 8,1 8,2 Szablon:Cytuj
- ↑ 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 9,5 9,6 9,7 Szablon:Cytuj
- ↑ Jerzy Rutkowski, Algebra abstrakcyjna w zadaniach, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, Szablon:ISBN, s. 195, z. 754.
- ↑ 11,0 11,1 Bolesław Gleichgewicht, Algebra, Oficyna Wydawnicza GiS, Wrocław 2004, Szablon:ISBN, s. 335, Twierdzenie 17.1 – Dowód.
- ↑ Jerzy Rutkowski, Algebra abstrakcyjna w zadaniach, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, Szablon:ISBN, s. 196, z. 755.
- ↑ 13,0 13,1 13,2 Bolesław Gleichgewicht, Algebra, Oficyna Wydawnicza GiS, Wrocław 2004, Szablon:ISBN, s. 336, Twierdzenie 17.1. – Dowód.
- ↑ Jerzy Rutkowski, Algebra abstrakcyjna w zadaniach, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, Szablon:ISBN, s. 197, z. 756.
- ↑ 15,0 15,1 15,2 15,3 Bolesław Gleichgewicht, Algebra, Oficyna Wydawnicza GiS, Wrocław 2004, Szablon:ISBN; s. 336.
- ↑ Szablon:Cytuj
- ↑ 17,0 17,1 17,2 Szablon:Cytuj
- ↑ Jerzy Rutkowski, Algebra abstrakcyjna w zadaniach, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, Szablon:ISBN, s. 197, z. 757.
- ↑ 19,0 19,1 19,2 Szablon:Cytuj
- ↑ 20,0 20,1 Szablon:Cytuj
- ↑ Bolesław Gleichgewicht, Algebra, Oficyna Wydawnicza GiS, Wrocław 2004, Szablon:ISBN, s. 338, Zadanie 17.2.
- ↑ Jerzy Rutkowski, Algebra abstrakcyjna w zadaniach, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, Szablon:ISBN, s. 197, z. 768.
- ↑ Andrzej Białynicki-Birula, Algebra, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, Szablon:ISBN, s. 176, z. 1.
- ↑ Bolesław Gleichgewicht, Algebra, Oficyna Wydawnicza GiS, Wrocław 2004, Szablon:ISBN, s. 338, Zadanie 17.1.
- ↑ Bolesław Gleichgewicht, Algebra, Oficyna Wydawnicza GiS, Wrocław 2004, Szablon:ISBN, s. 292, Zadanie 15.5.
- ↑ Jerzy Rutkowski, Algebra abstrakcyjna w zadaniach, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, Szablon:ISBN, s. 197, z. 769.
- ↑ Pierre Antoine Grillet, Abstract algebra, 2007 s. 124.
- ↑ Andrzej Białynicki-Birula, Algebra, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, Szablon:ISBN, s. 175, Przykład.
- ↑ Jerzy Rutkowski, Algebra abstrakcyjna w zadaniach, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, Szablon:ISBN, s. 195–196, Przykład 110.
- ↑ Bolesław Gleichgewicht, Algebra, Oficyna Wydawnicza GiS, Wrocław 2004, Szablon:ISBN, s. 337, Twierdzenie 17.2.
- ↑ Jerzy Rutkowski, Algebra abstrakcyjna w zadaniach, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, Szablon:ISBN, s. 197, z. 766.
- ↑ Jerzy Rutkowski, Algebra abstrakcyjna w zadaniach, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, Szablon:ISBN, s. 197, z. 765.
- ↑ Jerzy Rutkowski, Algebra abstrakcyjna w zadaniach, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, Szablon:ISBN, s. 198, z. 755.