Twierdzenie Goldstine’a

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Twierdzenie Goldstine’a – twierdzenie mówiące, że obraz kuli jednostkowej BX przestrzeni unormowanej X poprzez kanoniczne odwzorowanie w drugą przestrzeń sprzężoną X

κX:XX,κXx,f=f,x(xX,fX)

jest gęsty w kuli jednostkowej BX przestrzeni X w sensie *-słabej topologii (tzn. topologii σ(X,X)), tj.

κX(BX)w=BX.

W szczególności, obraz samej przestrzeni X poprzez odwzorowanie κX jest gęsty w X w sensie *-słabej topologii.

Nazwa twierdzenia pochodzi od nazwiska Hermana Heine Goldstine’a, który udowodnił nieco mniej ogólną jego wersję w 1938 roku[1].

Dowód

Z wypukłości kuli BX oraz liniowości κX wynika, że obraz κX(BX) jest wypukłym podzbiorem X. Ponieważ X z *-słabą topologią jest przestrzenią liniowo-topologiczną, domknięcie κX(BX) jest również zbiorem wypukłym. Jako zbiór *-słabo domknięty w BX, z twierdzenia Banacha-Alaoglu, jest on *-słabo zwarty. Gdyby zbiór ten nie był całą kulą BX, to istniałby funkcjonał φBX, który nie należy do domknięcia κX(BX). Z twierdzenia o oddzielaniu istniałby wówczas funkcjonał fX oraz liczba a>0 o tej własności, że

ReκXf,φ>a>sup{ReκXf,x:xκX(BX)w}=sup{|κXf,x|:xκX(BX)w}.

Z drugiej jednak strony,

sup{|κXf,x|:xκX(BX)w}=sup{|x,f|:xκX(BX)w}sup{|x,f|:xκX(BX)}=sup{|f,x|:xBX}=f.

To jednak prowadzi do sprzeczności, gdyż

|ReκXf,φ||κXf,φ|=|φ,f|φff

(bo φ należy do BX), ale

f<ReκXf,φSzablon:OdnSzablon:Odn.

Uwagi

W 1948 Jacques Dixmier udowodnił, że twierdzenie w pewnym sensie przeciwne w konktekście *-słabych topologii w przestrzeni sprzężonej nie jest prawdziwe. Dokładniej, istnieje przestrzeń Banacha X o tej własności, że dla pewnej podprzestrzeni F jej przestrzeni sprzężonej X, która jest *-słabo gęsty i dla każdego 0<r1 zbiór

BrF

nie jest *-słabo gęsty. Br oznacza kulę w przestrzeni X o środku w zerze i promieniu r[2].

Przypisy

Szablon:Przypisy

Bibliografia

  1. H.H. Goldstine, Weakly complete Banach spaces, „Duke Math. J.”, 4 (1938), 125–131.
  2. J. Diximer, Sur un théorème de Banach. Duke Math. J. 15 (1948), s. 1057–1071.