Bramka kwantowa

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zestaw kwantowych bramek logicznych ( nazwa bramki, symbol graficzny, macierz unitarna, odpowiadająca bramce)
Obwód kwantowy, który dokonuje teleportacji kubitu,[1] który zawiera bramki kwantowe (czytając od lewej do prawej): bramkę CNOT, która działa na kubitach w stanach |ψC i |ΦA+, bramkę Hadamarda H, która działa na pierwszy kubit (licząc od góry), znajdujący się w stanie wyjściowym po zadziałaniu bramki CNOT, dwie bramki pomiaru - za tymi bramkami mamy podwójne linie, co oznacza, że kubity zostały zmierzony i zredukowały się do bitów o ściśle określonych stanach; stan końcowy obwodu to kubit |ψB.

Bramki kwantowe – ściśle określone operacje fizyczne, wykonywane podczas obliczeń na kubitach, tworzących rejestr komputerów kwantowych; operacje te zależą od tego, w jaki sposób są fizycznie realizowane kubity w danym komputerze kwantowym. Celem działania bramek kwantowych jest zmiana stanu aktualnego kubitu / kubitów na inny stan.

Symbole bramek kwantowych. Schematy obwodów kwantowych Na schematach obwodów kwantowych bramki kwantowe oznaczane są za pomocą ustalonych symboli (por. zestawienie w tabeli), przy czym a) bramki mają tyle samo wejść, co wyjść b) ilość wejść / wyjść jest równa liczbie kubitów, na których działają - są więc bramki jedno-, dwu-, trzykubitowe. Schematy obwodów kwantowych czyta się jak nuty na pięciolinii - od lewej do prawej strony, przy czym linie pojedyncze oznaczają kubity, a linie podwójne oznaczają bity.

Opis teoretyczny działania bramek kwantowych: W opisie teoretycznym bramki kwantowe są reprezentowane przez macierze unitarne. Działanie realnej bramki kwantowej polega na przekształcaniu stanu kwantowego kubitu / kubitów w inny stan kwantowy. Opis zaś teoretyczny działania bramki sprowadza się do pomnożeniu wektora stanu |Ψ, reprezentującego kubit / kubity przez macierz, opisującą daną bramkę kwantową (por. tabela - przykłady macierzy) - w wyniku otrzymuje się stan kubitu / kubitów |Φ po oddziaływaniu z bramką.

Bramki kwantowe są podstawowymi operacjami, za pomocą których realizuje się algorytmy kwantowe; służą do przetwarzania informacji kwantowej.

Historia

Współcześnie używane typy bramek kwantowych została opracowane przez twórców teorii informatyki kwantowej, takich jak Adriano Barenco, Charles Bennett, Szablon:Link-interwiki, Szablon:Link-interwiki, Szablon:Link-interwiki, Peter Shor, Tycho Sleator, Szablon:Link-interwiki, Harald Weinfurter. Symbolika bramek bazuje na symbolice wprowadzonej przez Richarda Feynmanna in 1986.

Bramki jednokubitowe

Stany pojedynczych kubitów, które nie są splątane mają ogólną postać:|ψ=cos(θ/2)|0+eiφsin(θ/2)|1.Można je przedstawić jako punkty na powierzchni sfery Blocha. Obroty wokół osi x, y, z sfery Blocha reprezentowane są przez bramki kwantowe operatora obrotu.
Bramka Hadamarda
H=12[1111]

Bramki Pauliego X, Y, Z

  • bramka Pauliego X = bramka NOT (bramka kwantowej negacji)
X=σx=NOT=[0110]
  • bramka Pauliego Y
Y=σy=[0ii0]
  • bramka Pauliego Z
Z=σz=[1001]

Bramka pierwiastek z NOT

Bramka NOT

- bramka pierwiastek kwadratowy z negacji

NOT=12[1+i1i1i1+i]
T=[100eiπ/4]

Uwaga: Bramka T tradycyjnie oznaczana była jako bramka π/8.

Bramki dowolnej zmiany fazy

Bramki dowolnej zmiany fazy - to rodzina bramek kwantowych, które działają na pojedynczych kubitach i dokonują zmiany ich stanów bazowych |0|0 oraz |1eiφ|1. Prawdopodobieństwa zmierzenia stanów |0 oraz |1 danego kubitu nie zmieniają się w wyniku takiej transformacji, ale modyfikacja fazy jego stanu kwantowego staje się istotna przy oddziaływaniu z innymi kubitami. Działanie bramki jest obrazowane na sferze Blocha jako obrót wokół osi z o φ radianów. Bramkę reprezentuje macierz:

P(φ)=[100eiφ]

Bramki fazowe Z, T, S

Bramki fazowe Z, T, S są szczególnymi przypadkami bramki zmiany fazy P(φ):

Z=[100eiπ]=[1001]=P(π)
T=[100eiπ4]=P(π4)=S=Z4
S=[100eiπ2]=[100i]=P(π2)=Z

tj. bramka zmiany fazy P(φ) staje się bramką Pauliego Z dla φ=π, bramką fazową T dla φ=π4 oraz bramką fazową S dla φ=π2.

Bramki dwukubitowe

- bramka kontrolowanej negacji: wykonuje operację NOT na drugim kubicie tylko wtedy, gdy kontrolujący kubit jest w stanie |1

Bramka CNOT
CNOT=[1000010000010010]

Bramka SWAP

Bramka SWAP
SWAP=[1000001001000001]

Bramki trzykubitowe

- bramka podwójnego kontrolowania negacji: wykonuje operację NOT na trzecim kubicie tylko wtedy, gdy dwa kontrolujące kubity są w stanie ∣|1|1

Bramka Toffoliego
CCNOT=[1000000001000000001000000001000000001000000001000000000100000010]
Bramka Fredkina (CSWAP)
CSWAP=[1000000001000000001000000001000000001000000000100000010000000001]

Bramka Deutscha

- znana również jako bramka Deutscha-Toffoli; realizuje operacją XOR (exclusive OR) między dwoma kubitami kontrolnymi a,b i trzecim kubitem c: jeżeli a=1 i b=1, to cc1; w przeciwnym razie c pozostaje bez zmian.

Skrótowy zapis działania bramki Deutscha:

Deutsch|a,b,c=|a,b,c(ab)

Uniwersalne bramki kwantowe

Spośród wszystkich bramek kwantowych można wyróżnić tzw. zbiory uniwersalne, tj. takie zbiory bramek, z których można utworzyć dowolną inną bramkę kwantową. Istnieje wiele takich zbiorów. Przykładowy zbiór uniwersalny tworzą 4 poniższe bramki:

  1. bramka Pauliego X (jednokubitowa) X=[0110]
  2. bramka Hadamarda (jednokubitowa) H=12[1111]
  3. bramka zmiany fazy (jednokubitowa) T=[100eiπ/4]
  4. bramka CNOT (dwukubitowa) CNOT=[1000010000010010]

Zestaw powyższych bramek 1, 2, 3, w połączeniu z odpowiednimi kontrolami (np. bramką kontrolowanego NOT), jest wystarczający do konstruowania dowolnych operacji kwantowych.

Właściwości bramek

  • obliczenia na bramkach kwantowych są odwracalne,
  • bramki mają jednakową liczbę wejść i wyjść.

Przykład bramki kwantowej NAND na dwóch kontrolowanych spinach

Bramkę kwantową zaprzeczenia koniunkcji lub NAND można zrealizować np. przy pomocy dwóch spinów elektronu, oddziałujących najprostszym oddziaływaniem typu wymiennego, umieszczonych w polu magnetycznym o kierunku zależnym od czasu, użytym do jej pracy. Hamiltonian takiego układu dany jest wzorem:

H=σ1𝐁σ2𝐁σ1σ2,

gdzie σ1, σ2 to operatory-wektory spinu elektronu złożone z trzech macierzy Pauliego.

Równania ruchu Blocha przyjmują postać:

σ1˙=σ1×𝐁+σ1×σ2
σ2˙=σ2×𝐁+σ2×σ1

Równania te można rozwiązać w przybliżeniu tzw. adiabatycznego śledzenia się wektorów spinów o infinitezymalnej precesji Larmora i wektora pola magnetycznego jeśli tylko założyć, że |𝐁|=|σ𝒊|. W zależności od tego czy wektory spinu są na początku oba równolegle czy antyrównolegle do pola lub antyrównolegle do siebie albo oba adiabatycznie śledzą wektor pola magnetycznego i oba razem zmieniają kierunek o 180° albo prawa strona jednego z równań znika tożsamościowo i zmienia się kierunek tylko drugiego spinu, który śledzi adiabatycznie superpozycje pola i drugiego dodającego się jako pole efektywne spinu zamrożonego. Funkcja zmiany kierunku pola, np. sinus, jest oczywiście bezwarunkowa i nie zależy od stanu początkowego spinów co gwarantuje pracę bramki. Po czasie adiabatycznej zmiany kierunku pola 𝐁 o 180° mamy więc:

eiH(t)dtop[10][10]=[01][01]
eiH(t)dtop[01][01]=[10][10]
eiH(t)dtop[10][01]=[10][10]
eiH(t)dtop[01][10]=[10][10]

Interpretując spin do góry jako logiczną 1, a do dołu jako 0 i zduplikowany spin stanu końcowego jako wynik, otrzymujemy bramkę zaprzeczenia koniunkcji, czyli NAND.

Przypisy

Szablon:Przypisy

Bibliografia

  • Christopher C. Gerry, Peter L. Knight, Wstęp do optyki kwantowej, Warszawa PWN 2007

Zobacz też

Linki zewnętrzne