Twierdzenie Jordana-Höldera

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szablon:Spis treści Twierdzenie Jordana-Hölderatwierdzenie teorii grup zapewniające jednoznaczność konstrukcji ciągu kompozycyjnego grupy (o ile można ją przeprowadzić[uwaga 1]), tzn. stwierdzające równoważność dowolnych dwóch ciągów kompozycyjnych danej grupy.

Pierwszą część twierdzenia, mianowicie niezmienniczość (co do porządku) rzędów grup ilorazowych „ciągu Jordana-Höldera” grupy skończonej, dowiódł Camille Jordan w Traité des substitutions et des équations algébriques („Traktakt o podstawieniach i równaniach algebraicznych”) z 1870 roku. Właściwe twierdzenie o jednoznaczności będące uzupełnieniem wyniku Jordana podał Otto Hölder, który pokazał w opublikowanej w Mathematische Annalen z 1889 roku pracy Zurückführung einer beliebigen algebraischen Gleichung auf eine Kette von Gleichungen („Przypisanie dowolnemu równaniu algebraicznemu ciągu równań”)[uwaga 2], że same ilorazy (co do porządku) są niezależne od rozważanego ciągu. Twierdzenie Jordana-Höldera jest również prawdziwie dla pozaskończonych rosnących ciągów kompozycyjnych, ale nie pozaskończonych malejących ciągów kompozycyjnych (uzupełnienie Garretta Birkhoffa z 1934 roku)[uwaga 3].

Podjęte próby uproszczenia dowodu zaowocowały nowymi wynikami – jest to dość niespotykane zjawisko w matematyce zważywszy blisko 40-letni okres od publikacji Höldera. Były to twierdzenie Schreiera z 1928 roku (dowolne dwa ciągi grupy mają równoważne zagęszczenia) oraz lemat Zassenhausa z 1934 roku, który (co tym bardziej zaskakujące) powstał z kolei w celu uproszczenia dowodu twierdzenia Schreiera[uwaga 4]. W artykule przedstawiono dowód wykorzystujący oba narzędzia.

Twierdzenie

Szablon:Zobacz też Niech G będzie grupą z ciągiem kompozycyjnym[uwaga 1]. Wówczas zachodzą

Lemat
Każdy właściwy ciąg (podnormalny) można zagęścić do ciągu kompozycyjnego,
Twierdzenie Jordana-Höldera
Dowolne dwa ciągi kompozycyjne G są równoważne (tzn. mają tę samą długość, a ich ilorazy są, w pewnym porządku, izomorficzne).

Dowód

Szablon:Zobacz też Niech

E=G0Gn=G(g)

będzie (podnormalnym) ciągiem właściwym G, zaś

E=H0Hm=G(h)

będzie ciągiem kompozycyjnym G. Z twierdzenia Schreiera istnieją równoważne ciągi (g) oraz (h) grupy G, dla których (g) jest zagęszczeniem (g), a (h) jest zagęszczeniem (h). Usuwając w (g) i (h) powtarzające się ilorazy otrzymuje się dwa równoważne ciągi właściwe, oznaczane dalej (g) oraz (h); uzyskane ciągi są zagęszczeniami (g) oraz (h), ponieważ tak (g), jak i (h) są ciągami właściwymi.

Lemat

Ciąg (h) jest właściwy i jest zagęszczeniem (h). Jednakże (h) nie ma zagęszczenia właściwego, ponieważ (h) jest ciągiem kompozycyjnym. Dlatego (h) jest identyczny z (h). Zatem (g) ma zagęszczenie (g), które jest równoważne z ciągiem kompozycyjnym (h)=(h). Wówczas ilorazy (g), izomorficzne z ilorazami kompozycyjnymi w (h), są bez wyjątku grupami prostymi, a (g) sam jest ciągiem kompozycyjnym (zgodnie z charakteryzacją ciągu kompozycyjnego). W ten sposób dowolny ciąg właściwy (g) grupy G ma zagęszczenie (g) będące ciągiem kompozycyjnym.

Twierdzenie Jordana-Höldera

Niech (g) również będzie ciągiem kompozycyjnym G. Naśladując powyższe rozumowanie (g) musi być identyczne z (g). Wówczas (g)=(g) oraz (h)=(h) są równoważne. Zatem dowolne dwa ciągi kompozycyjne G są równoważne.

Uwagi

Szablon:Uwagi

Bibliografia

Szablon:Teoria grup
Błąd rozszerzenia cite: Istnieje znacznik <ref> dla grupy o nazwie „uwaga”, ale nie odnaleziono odpowiedniego znacznika <references group="uwaga"/>