Natężenie Plancka

1 – przewodniki, $F_p$ – siła Plancka, $l_p$ – długość Plancka, I_p – prąd Plancka

Natężenie Plancka – pochodna jednostka natężenia prądu w naturalnym systemie jednostek oznaczana jako $I_P.$

$I_P=\frac{q_P}{t_P}=\sqrt{\frac{c^{6}4\pi {ϵ}_0}{G}}\approx 3,4789\times 10^{25}$ A,

gdzie:

$q_P$ – ładunek Plancka,

$t_P$ – czas Plancka,

$c$ – prędkość światła w próżni,

$4\pi {ϵ}_0$ – czynnik stały z prawa Coulomba,

$G$ – stała grawitacji.

Natężenie Plancka jest to natężenie prądu w przewodzie, przez którego poprzeczny przekrój przepływa w ciągu czasu Plancka ilość ładunku równa ładunkowi Plancka. Natężenie Plancka można też zdefiniować na podstawie siły i długości Plancka. Natężenie Plancka jest to natężenie prądu płynącego w dwóch nieskończonych przewodnikach odległych od siebie o długość Plancka mających średnicę bliską zeru i umieszczonych w próżni, które powoduje powstanie pomiędzy ich odcinkiem równym długości Plancka siły Lorentza równej sile Plancka.