Zależności pomiędzy pojemnościami cieplnymi

Z testwiki
Wersja z dnia 08:21, 1 lut 2025 autorstwa imported>Stok (link)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

W termodynamice, pojemność cieplna przy stałej objętości CV i pojemność cieplna przy stałym ciśnieniu CPwielkościami ekstensywnymi, które mogą być wyrażane poprzez jednostki energii na stopnie temperatury.

Zależności

Z praw termodynamiki wynikają następujące zależności pomiędzy dwiema pojemnościami cieplnymiSzablon:R:

CPCV=VTα2βT,
CPCV=βTβS,

gdzie α to Współczynnik rozszerzalności cieplnej:

α=1V(VT)P,

βT to ściśliwość izotermiczna:

βT=1V(VP)T,

βS to ściśliwość izentropowa:

βS=1V(VP)S.

Odpowiednie wyrażenie na różnice w ciepłach właściwych (wielkości intensywne przy stałej objętości i ciśnieniu) są następujące:

cpcv=α2TρβT,

gdzie ρ to gęstość substancji w danych warunkach.

Odpowiednie wyrażenie na współczynnik pojemności cieplnej pozostaje taki sam, ponieważ wielkości zależne od wielkości układu termodynamicznego, czy to wyrażając na masę czy na mole, anulują się we współczynniku, ponieważ ciepła właściwe są wielkościami intensywnymi. Stąd:

cpcv=βTβS.

Wyrażenie na różnicę pozwala otrzymać pojemność cieplną dla ciał stałych przy stałej objętości (które nie jest łatwo zmierzyć) wyrażone w jednostkach wielkości, które łatwo zmierzyć.

Pochodne

Jeśli nieskończenie mała ilość ciepła δQ jest dostarczona do układu w sposób kwazistatyczny, wtedy według drugiej zasady termodynamiki zmiana entropii układ wyraża się następująco:

dS=δQT,

ponieważ

δQ=CdT,

gdzie C to pojemność cieplna, stąd:

TdS=CdT.

Pojemność cieplna zależy od tego jak zewnętrzne zmienne układu zmieniają się kiedy jest dostarczane ciepło. Jeśli jedyną zewnętrzną zmienną układu jest objętość, to można zapisać:

dS=(ST)VdT+(SV)TdV.

Stąd widać, że:

CV=T(ST)V,

wyrażając dS w zakresie dT i dP, podobnie jak powyżej, prowadzi do wyrażenia:

CP=T(ST)P.

Możemy znaleźć powyższe wyrażenie dla CPCV poprzez wyrażenie dV w zakresie dP i dT w powyższym wyrażeniu na dS. Otrzymamy:

dV=(VT)PdT+(VP)TdP,

co daje

dS=[(ST)V+(SV)T(VT)P]dT+(SV)T(VP)TdP

i widzimy, że:

CPCV=T(SV)T(VT)P=VTα(SV)T.

Pochodna cząstkowa (SV)T może zostać zapisana w zakresie zmiennych, które nie wymagają użycia entropii w odpowiedniej relacji Maxwella. Relacje te wynikają z podstawowej relacji termodynamicznej:

dE=TdSPdV.

Wynika z tego, że różnica wolnej energii Helmholtza F=ETS to:

dF=SdTPdV,

oznacza to, że:

S=(FT)V

oraz

P=(FV)T.

Symetria drugiej pochodnej F w odniesieniu do T i V daje:

(SV)T=(PT)V,

co pozwala nam zapisać:

CPCV=VTα(PT)V,

Prawa strona równania zawiera pochodną przy stałej objętości, która może być trudna do zmierzenia. Możemy przepisać je w następujący sposób:

dV=(VP)TdP+(VT)PdT.

Ponieważ pochodna cząstkowa (PT)V jest po prostu stosunkiem dP i dT dla dV=0, możemy otrzymać to, podstawiając dV=0 w powyższym równaniu i rozwiązując je, by otrzymać ten stosunek. Otrzymujemy wtedy:

(PT)V=(VT)P(VP)T=αβT,

co daje nam wyrażenie:

CPCV=VTα2βT.

Wyrażenie na stosunek pojemności cieplnych można uzyskać w następujący sposób:

CPCV=(ST)P(ST)V.

Pochodna cząstkowa w liczniku może być wyrażona jako stosunek pochodnych cząstkowych ciśnienia w odniesieniu do temperatury i entropii. Jeżeli w wyrażeniu

dP=(PS)TdS+(PT)SdT

założymy dP=0 i rozwiążemy stosunek dSdT, otrzymamy (ST)P. W ten sposób otrzymujemy:

(ST)P=(PT)S(PS)T.

Podobnie możemy przepisać pochodną cząstkową (ST)V poprzez wyrażenie dV w zakresie dS i dT, zakładając dV=0 i rozwiązując stosunek dSdT. jeśli podstawimy to wyrażenie w stosunku pojemności cieplnej wyrażonej jako stosunek pochodnych cząstkowych powyższej entropii, otrzymamy:

CPCV=(PT)S(PS)T(VS)T(VT)S.

Łącząc razem dwie pochodne przy stałej S:

(PT)S(VT)S=(PT)S(TV)S=(PV)S.

Łącząc razem dwie pochodne przy stałej T:

(VS)T(PS)T=(VS)T(SP)T=(VP)T.

Możemy więc napisać:

CPCV=(PV)S(VP)T=βTβS.

Gaz doskonały

Postaramy się otrzymać wyrażenie CPCV dla gazu doskonałego.

Gaz doskonały ma równanie stanu:

PV=nRT,

gdzie:

Pciśnienie,
Vobjętość,
n – liczba moli,
Rstała gazowa,
Ttemperatura.

Równanie stanu gazu doskonałego może być łatwo przekształcone, dając:

V=nRT/P lub nR=VP/T.

Z powyższego równania stanu łatwo otrzymać następujące pochodne cząstkowe:

(VT)P =nRP =(VPT)(1P)=VT,
(VP)T =nRTP2 =PVP2 =VP.

Dla współczynnika rozszerzalności cieplnej α otrzymuje się poniższe proste wyrażenie:

α=1V(VT)P =1V(VT),
α=1/T,

a ściśliwości izotermicznej βT:

βT=1V(VP)T =1V(VP),
βT=1/P.

Teraz obliczamy CPCV dla gazu doskonałego z wcześniej otrzymanych wzorów ogólnych:

CPCV=VTα2βT =VT(1/T)21/P=VPT.

Podstawiając z równania gazu doskonałego otrzymujemy:

CPCV=nR.

Wyrażając w molach, wyrażenie na różnicę molowych pojemności cieplnych gazów doskonałych otrzymujemy po prostu wartość R:

CP,mCV,m=CPCVn=nRn=R.

Ten wynik będzie prawidłowy jeśli właściwa różnica została wyprowadzona bezpośrednio z ogólnego wyrażenia na cpcv.

Zobacz też

Przypisy

Szablon:Przypisy