Przemiana izotermiczna

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przemiana izotermiczna, proces izotermicznyprzemiana termodynamiczna zachodząca przy określonej, stałej temperaturze[1]. Krzywa opisująca przemianę izotermiczną nazywana jest izotermą.

Przypadek gazu doskonałego

Żółty obszar odpowiada wykonanej pracy

Równanie izotermy

Dla gazu doskonałego, energia wewnętrzna jest funkcją temperatury. Dlatego w przemianie izotermicznej, ponieważ ΔT=0, zachodzi zależność:

ΔU=ncvΔT=0,

co wyrażane jest też prawidłowością:

Δ(pV)=0

lub

piVi=pV=pfVf

lub

pV=const,

gdzie:

pi i Viciśnienie i objętość początkowa,
pf i Vf – ciśnienie i objętość końcowa,
p i Vzmienne opisujące zachowanie się gazu podczas przemiany izotermicznej. Powyższa zależność między ciśnieniem i objętością dla gazu doskonałego stanowi treść prawa Boyle’a-Mariotte’a.

Izoterma gazu doskonałego jest hiperbolą na wykresie pV (ciśnienie–objętość) (T=constant)

p=nRTV.

Wykonana praca

Cykl Carnota w układzie temperatura-entropia. Poziome linie to izotermy, pionowe to adiabaty odwracalne

Z pierwszej zasady termodynamiki wynika, że całe ciepło doprowadzone do gazu doskonałego w procesie izotermicznym jest zużywane na wykonanie pracy przeciwko siłom zewnętrznym.

Q=W.

Załóżmy, że mamy gaz w zbiorniku, zamknięty ruchomym tłokiem o polu powierzchni S. Dla bardzo małego przesunięcia tłoka dx praca dW może być zapisana wzorem:

dW=Fdx=pSdx=pdV.

Praca, jaką wykonuje gaz, rozszerzając się od objętości VA do VB, wyraża wzór:

WAB=VAVBdW=VAVBpdV

w procesie izotermicznym

WAB=VAVBpdV=VAVBnRTVdV=nRTlnVBVA=nRTlnpApB.

Proces izotermiczny jest jedną z przemian w cyklu Carnota,

gdzie:

Wpraca wykonana przez gaz,
Q – ciepło doprowadzone,
p – ciśnienie,
V – objętość,
n – liczba moli gazu,
R – uniwersalna stała gazowa.

Zobacz też

Przypisy

Szablon:Przypisy

Szablon:Kontrola autorytatywna