Ułamek łańcuchowy

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ułamek łańcuchowy, ułamek ciągły[1] (skończony) to wyrażenie postaci:

a0+1a1+1a2+1ak2+1ak1+1ak

gdzie a0 jest liczbą całkowitą, a wszystkie pozostałe liczby annaturalne i dodatnie. Liczby a1,a2,,ak nazywamy mianownikami częściowymi ułamka łańcuchowego. W niektórych źródłach zezwala się, by liczby an były rzeczywiste, a ułamki, w których a0 i a1,,ak+, nazywa się dodatkowo arytmetycznymi.[2]

Zamiast powyższej „piętrowej” notacji ułamki łańcuchowe najczęściej zapisuje się w postaci ciągu [a0;a1,a2,a3,,ak]. Spotykane są również inne notacje, między innymi notacja wprowadzona przez Pringsheima:

a0+ 1a1 + 1a2 + 1a3 +.

Ułamek łańcuchowy nieskończony definiujemy jako granicę ciągu ułamków skończonych (granica ta zawsze istnieje):

[a0;a1,a2,a3,]=limk[a0;a1,a2,a3,,ak].

Każdą liczbę rzeczywistą można zapisać w postaci ułamka łańcuchowego. Liczbom wymiernym odpowiadają ułamki skończone, natomiast liczbom niewymiernym – ułamki nieskończone.[3] Dla ułamków łańcuchowych skończonych reprezentujących liczby wymierne zachodzi

[a0;a1,a2,,ak+1]=[a0;a1,a2,,ak,1],

czyli ich rozwinięcie w ułamek łańcuchowy nie jest jednoznaczne. Staje się ono jednoznaczne przy założeniu, że ta ostatnia liczba jest większa od 1, tzn. każdą liczbę wymierną można jednoznacznie przedstawić w postaci [a0;a1,a2,,ak], gdzie a0 jest liczbą całkowitą, a1,,ak są liczbami naturalnymi, a ak>1. Rozwinięcie liczby niewymiernej w (nieskończony) ułamek łańcuchowy zawsze jest jednoznaczne.[3]

Każdy okresowy ułamek łańcuchowy przedstawia pewną niewymierność kwadratową, tzn. niewymierny pierwiastek równania kwadratowego o współczynnikach całkowitych. Każda niewymierność kwadratowa rozwija się w okresowy arytmetyczny ułamek łańcuchowy.[3]

Znajdowanie ułamków łańcuchowych

Algorytm znajdowania reprezentacji liczby x w postaci ułamka łańcuchowego można opisać następująco:

  1. r=x,n=0
  2. an=r
  3. JEŚLI ran=0STOP
  4. r=1/(ran),n=n+1
  5. PRZEJDŹ DO 2

Dla x=2,35 otrzymujemy na przykład:

  • r=2,35=4720
  • a0=r=2
  • r=147202=207
  • a1=r=2
  • r=12072=76
  • a2=r=1
  • r=1761=6
  • a3=r=6

Zatem:

2,35=2+12+11+16=[2;2,1,6]

Redukty, najlepsze wymierne przybliżenia

Niech [a0;a1,a2,a3,] będzie ułamkiem łańcuchowym (skończonym lub nieskończonym), wówczas liczbę [a0;a1,a2,,an] nazywamy n-tym reduktem tego ułamka łańcuchowego.[2]

Dla pn,qn zdefiniowanych rekurencyjnie wzorami:

p1=1,q1=0,p0=a0,q0=1
pk+1=ak+1pk+pk1
qk+1=ak+1qk+qk1

zachodzi [a0;a1,a2,a3,,an]=pnqn.[2][3] Ponadto jest to postać nieskracalna tego ułamka.[2]

Kolejne redukty rozwinięcia danej liczby w ułamek łańcuchowy są najlepszymi przybliżeniami wymiernymi tej liczby o możliwie małych mianownikach. Dokładniej, jeżeli ułamek pnqn jest n-tym reduktem rozwinięcia liczby a w ułamek łańcuchowy, to dla każdej liczby wymiernej pq spełniającej warunek 0<q<qn zachodzi nierówność

|apnqn|<|apq|.[2]

Ponadto redukty parzyste przybliżają liczbę od dołu (z niedomiarem), a nieparzyste od góry (z nadmiarem).[2][3]

Zobacz też

Przypisy

Szablon:Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Szablon:Szablon nawigacyjny Szablon:Teoria liczb

Szablon:Kontrola autorytatywna