Twierdzenie Rosenthala o przestrzeniach zawierających l1

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Twierdzenie Rosenthala o przestrzeniach zawierających ℓ1 – w analizie funkcjonalnej, twierdzenie mówiące, że każdy ciąg ograniczony w przestrzeni Banacha zawiera podciąg, który jest słabym ciągiem Cauchy’ego bądź który jest równoważny z kanoniczną bazą przestrzeni ℓ1. Twierdzenie opublikowane w 1974 przez Haskella Rosenthala dla rzeczywistych przestrzeni Banacha[1] oraz w 1975 przez Leonarda Dora dla przestrzeni zespolonych[2].

Omówienie pojęć występujących w wypowiedzi twierdzenia

Słabe ciągi Cauchy’ego

Szablon:Osobny artykuł Ciąg (xn)n=1 elementów przestrzeni Banacha nazywany jest słabym ciągiem Cauchy’ego gdy dla każdego funkcjonału fX* istnieje granica

limnf,xnSzablon:Odn.

Każdy ciąg zbieżny w słabej topologii jest słabym ciągiem Cauchy’ego, ale nie odwrotnie. W przestrzeni c0 ciąg

xn=(1,1,,1n,0,0,0)(n)

jest słabym ciągiem Cauchy’ego, gdyż dla każdego elementu (ξk)k=11c0* zachodzi

(ξk)k=1,xn=k=1nξkk=1ξk,

gdy n; ciąg ten nie jest jednak słabo zbieżnySzablon:Odn.

Ciągi równoważne z bazą kanoniczną ℓ1

Szablon:Osobny artykuł Dla każdego ograniczonego ciąg (xn)n=1 elementów przestrzeni Banacha, z nierówności trójkąta wynika, że dla każdego skończonego ciągu skalarów (cj)j=1k zachodzi

j=1kcjxjj=1kcjxjj=1k|cj|M,

gdzie:

M=supnxn.

Ciąg (xn)n=1 jest równoważny z kanoniczną bazą przestrzeni 1, gdy istnieje takie δ>0, że dla każdego skończonego ciągu skalarów (cj)j=1k zachodzi także nierówność

j=1kcjxjj=1k|cj|δSzablon:Odn.

Baza kanoniczna

en=(0,0,0,,1n,0,0,0)(n)

przestrzeni 1 (ani żaden inny ciąg jej równoważny) nie jest słabym ciągiem Cauchy’ego ponieważ dla każdego ciągu (ξk)k=11*, który nie jest zbieżny ciąg

(ξk)k=1,en=ξn

nie ma granicySzablon:Odn.

Przypisy

Szablon:Przypisy

Bibliografia

  1. H.P. Rosenthal, A characterization of Banach spaces containing ℓ1, Proc. Nat. Acad. Sci. (U.S.A.) 71 (1974), 2411–2413.
  2. L.E. Dor, On sequences spanning a complex ℓ1 space, Proc. Amer. Math. Soc. 47 (1975), 515–516.