Twierdzenie Rosenthala o przestrzeniach zawierających l1
Twierdzenie Rosenthala o przestrzeniach zawierających ℓ1 – w analizie funkcjonalnej, twierdzenie mówiące, że każdy ciąg ograniczony w przestrzeni Banacha zawiera podciąg, który jest słabym ciągiem Cauchy’ego bądź który jest równoważny z kanoniczną bazą przestrzeni ℓ1. Twierdzenie opublikowane w 1974 przez Haskella Rosenthala dla rzeczywistych przestrzeni Banacha[1] oraz w 1975 przez Leonarda Dora dla przestrzeni zespolonych[2].
Omówienie pojęć występujących w wypowiedzi twierdzenia
Słabe ciągi Cauchy’ego
Szablon:Osobny artykuł Ciąg elementów przestrzeni Banacha nazywany jest słabym ciągiem Cauchy’ego gdy dla każdego funkcjonału istnieje granica
Każdy ciąg zbieżny w słabej topologii jest słabym ciągiem Cauchy’ego, ale nie odwrotnie. W przestrzeni c0 ciąg
jest słabym ciągiem Cauchy’ego, gdyż dla każdego elementu zachodzi
gdy ciąg ten nie jest jednak słabo zbieżnySzablon:Odn.
Ciągi równoważne z bazą kanoniczną ℓ1
Szablon:Osobny artykuł Dla każdego ograniczonego ciąg elementów przestrzeni Banacha, z nierówności trójkąta wynika, że dla każdego skończonego ciągu skalarów zachodzi
gdzie:
Ciąg jest równoważny z kanoniczną bazą przestrzeni gdy istnieje takie że dla każdego skończonego ciągu skalarów zachodzi także nierówność
Baza kanoniczna
przestrzeni (ani żaden inny ciąg jej równoważny) nie jest słabym ciągiem Cauchy’ego ponieważ dla każdego ciągu który nie jest zbieżny ciąg
nie ma granicySzablon:Odn.
Przypisy
Bibliografia
- ↑ H.P. Rosenthal, A characterization of Banach spaces containing ℓ1, Proc. Nat. Acad. Sci. (U.S.A.) 71 (1974), 2411–2413.
- ↑ L.E. Dor, On sequences spanning a complex ℓ1 space, Proc. Amer. Math. Soc. 47 (1975), 515–516.