Przestrzeń Hewitta

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przestrzeń Hewitta (albo Q-przestrzeń; w literaturze anglojęzycznej realcompact space) – przestrzeń topologiczna, która jest homeomorficzna z podzbiorem domkniętym produktu κ kopii prostej rzeczywistej dla pewnej liczby kardynalnej κ. Nazwa pojęcia pochodzi od nazwiska matematyka, Edwina Hewitta, który rozważał tego typu przestrzenie w swojej pracy z roku 1948[1].

Własności

Przestrzeń Tichonowa X jest przestrzenią Hewitta wtedy i tylko wtedy, gdy nie istnieje taka przestrzeń Tichonowa Y, że

  1. istnieje zanurzenie homeomorficzne r:XY takie, że r(X)clYr(X)=Y,
  2. dla każdego przekształcenia f:X istnieje przekształcenie g:Y takie, że gr=f.

Z definicji przestrzeni Hewitta wynikają następujące własności:

  • domknięty podzbiór przestrzeni Hewitta jest przestrzenią Hewitta,
  • produkt dowolnej rodziny przestrzeni Hewitta jest przestrzenią Hewitta,
  • granica odwrotna systemu odwrotnego przestrzeni Hewitta jest przestrzenią Hewitta,
  • przekrój rodziny podprzestrzeni będących przestrzeniami Hewitta, pewnej przestrzeni topologicznej jest przestrzenią Hewitta.

Inną charakteryzację tej klasy przestrzeni można podać w języku uzwarceń Čecha-Stone’a:

  • przestrzeń Tichonowa jest przestrzenią Hewitta wtedy i tylko wtedy, gdy dla każdego punktu x0βXX istnieje funkcja f:βX taka, że f(x0)=0 oraz f(x)>0 dla xX.

Wnioskiem z tego twierdzenia jest następujący fakt:

Twierdzenie Hewitta

Istnieje charakteryzacja klasy przestrzeni Hewitta w języku dwuwartościowych miar Baire’a. Jest to tzw. twierdzenie Hewitta:

  • Przestrzeń Tichonowa jest przetrzenią Hewitta wtedy i tylko wtedy każda miara μ:(X){0,1} jest miarą Diraca,

gdzie (X) oznacza rodzinę podzbiorów X o własności Baire’a. Nie każda przestrzeń Tichonowa jest przestrzenią Hewitta – np. miara Dieudonnégo, określona na (ω1), nie jest miarą Diraca. Ponadto, przestrzeń {0,1}κ jest przestrzenią Hewitta wtedy i tylko wtedy, gdy κ jest liczbą niemierzalną.

Przypisy

Szablon:Przypisy

Bibliografia

  1. Hewitt E., Rings of real-valued continuous functions I, Transactions of the American Mathematical Society 64 (1948) s. 45–99.