Przestrzeń Frécheta (analiza funkcjonalna)

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szablon:Nie mylić z Przestrzeń Fréchetaprzestrzeń liniowo-topologiczna lokalnie wypukła, której topologia jest metryzowana przez niezmienniczą na przesunięcia metrykę zupełną. Nazwa pojęcia pochodzi od nazwiska matematyka Maurice’a Frécheta. Przestrzenie Frécheta są klasą przestrzeni rozszerzającą klasę przestrzeni Banacha[1]. Każda przestrzeń Frécheta może zostać opisana jako granica odwrotna systemu przestrzeni Banacha.

Uwaga terminologiczna: Niektórzy autorzy pomijają założenie lokalnej wypukłości i przestrzenią Frécheta nazywają każdą metryzowalną w sposób zupełny przestrzeń liniowo-topologiczną (tzw. F-przestrzeń).

Równoważna definicja

Założenie lokalnej wypukłości w definicji przestrzeni Frécheta implikuje, że topologia przestrzeni wyznaczona jest przez rodzinę półnorm. Przestrzeń liniowo-topologiczna jest przestrzenią Frécheta wtedy i tylko wtedy, gdy jej topologia jest wyznaczona przez przeliczalną rodzinę półnorm, względem której jest ona zupełna. Dokładniej, przestrzeń liniowo-topologiczna (Hausdorffa) X jest przestrzenią Frécheta wtedy i tylko wtedy

  • topologia przestrzeni X wyznaczona jest przez przeliczalną rodzinę półnorm k (k = 0, 1, 2, ...), tzn. niepusty zbiór U jest otwarty w X wtedy i tylko wtedy, gdy dla każdego elementu uU istnieje stała dodatnia K oraz ε>0 o tej własności, że
{vX:vuk<ε dla wszystkich kK}
jest zawarty w U;
  • jest zupełna ze względu na każdą z półnorm k (k = 0, 1, 2, ...);
  • jest przestrzenią Hausdorffa, co jest różnoważne temu, że
k{xX:xk=0}={0}.

W tym ujęciu można opisać zbieżność ciągów w przestrzeniach Frécheta: ciąg elementów (xn) w przestrzeni Frécheta X jest zbieżny do x wtedy i tylko wtedy, gdy dla każdego k:

limnxnxk=0.

Przykłady

  • Przestrzeń C([0,1]) funkcji f:[0,1] nieskończenie razy różniczkowalnych jest przestrzenią Frécheta zadaną przez półnormy
fk=sup{|f(k)(x)|:x[0,1]}(k).
W powyższym wzorze ƒ(k) oznacza k-tą pochodną funkcji ƒ, przy czym ƒ(0) = ƒ. W tej przestrzeni, ciąg funkcji (fn)n=1 jest zbieżny do pewnej funkcji f, wtedy i tylko wtedy, gdy dla każdego k0, ciąg (fn(k))n=1 jest zbieżny jednostajnie do f(k).
  • Przestrzeń C() funkcji f: nieskończenie wiele razy różniczkowalnych jest przestrzenią Frécheta zadaną przez półnormy:
fk,n=sup{|f(k)(x)|:x[n,n]}(k,n0).
Ciąg funkcji w tej przestrzeni jest zbieżny dokładnie wtedy, gdy jest zbieżny niemal jednostajnie, tj. jest zbieżny jednostajnie po zacieśnieniu do każdego zwartego podzbioru zbioru liczb rzeczywistych.
  • Przestrzeń Cm() funkcji f: m-krotnie różniczkowalnych w sposób ciągły jest przestrzenią Frécheta zadaną przez półnormy
fk,n=sup{|f(k)(x)|:x[n,n]}(n0,k=1,,m).

Przypisy

Szablon:Przypisy

Bibliografia

  • Jürgen Voigt, A Course on Topological Vector Spaces, Compact Textbooks in Mathematics, Birkhäuser (2020). Szablon:ISBN.

Linki zewnętrzne

Szablon:Struktury na przestrzeniach liniowych