Płaszczyzna fazowa

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szablon:Dopracować Płaszczyzna fazowa – sposób wizualizacji charakterystyki rozwiązań pewnej klasy równań różniczkowych – jednorodnych równań różniczkowych pierwszego rzędu w dwóch wymiarach.

Równanie jednorodne w dwóch wymiarach można zapisać jako układ równań:

{x(t)=f(x,y)y(t)=g(x,y)

z zadanym warunkiem początkowym:

{x(0)=x0y(0)=y0

Rozwiązując ten układ otrzymuje się dwie funkcje:

{x(t)=p(t)y(t)=q(t)

spełniające warunek początkowy. Można narysować wykresy funkcji x(t) i y(t) osobno, można jednak także wyrugować parametr t i uzyskać wykres funkcji (trajektorię układu) w układzie współrzędnych (x,y), czyli w płaszczyźnie fazowej.

Dla równania jednorodnego wektor stały (x,y)=(0,0) jest rozwiązaniem. Oznacza to, że początek układu współrzędnych w płaszczyźnie fazowej jest zawsze punktem równowagi. W każdym innym punkcie płaszczyzny fazowej można narysować wektor o współrzędnych (f(x,y),g(x,y)) – jest on styczny do trajektorii układu przez ten punkt przechodzącej. Rysując takie wektory dla wielu punktów płaszczyzny, rozpoczynając z dowolnego jej punktu, można narysować przybliżony przebieg trajektorii układu i zorientować się jaki charakter mają rozwiązania: czy zbiegają się do punktu równowagi, rozchodzą się od niego czy też są zamkniętymi orbitami wokół punktu równowagi.

Na przykład rozwiązując układ

{x(t)=y(t)y(t)=x(t)

z zadanym warunkiem początkowym

{x(0)=0y(0)=1

otrzymuje się następujące funkcje:

Trajektoria fazowa dla różnych warunków początkowych (x, y)
{x(t)=sinty(t)=cost

Podnosząc je do kwadratu i sumując otrzymuje się jedynkę trygonometryczną x2(t)+y2(t)=sin2t+cos2t=1, a zatem w płaszczyźnie fazowej otrzymuje się rozwiązanie – trajektorię fazową, która będzie okręgiem o środku w punkcie (0,0) i promieniu 1, przechodzącą przez punkt początkowy (0,1).

Metoda płaszczyzny fazowej wykorzystywana bywa do określenia charakteru rozwiązań równań nieliniowych z niewielkimi i gładkimi nieliniowościami. Równania takie pojawiają się często w badaniu różnych układów dynamicznych. Można ją też stosować do badania rozwiązań równań jednowymiarowych drugiego rzędu. Równania takie sprowadza się, przez wprowadzenie zmiennej y=dx/dt do układu dwóch równań pierwszego rzędu, które można zanalizować powyższą metodą.

Zobacz też