Funkcja tworząca momenty

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Funkcja tworząca (generująca) momenty zmiennej losowej X jest zdefiniowana wzorem

MX(t)=𝖤(etX).

Używając teorii związanej z funkcją tworzącą momenty, wyprowadza się wiele oszacowań w rachunku prawdopodobieństwa. Klasyczną nierównością, w której występuje funkcja tworząca momenty, jest nierówność Chernoffa.

Funkcja RX(t)=ln(MX(t)) nazywana jest funkcją generującą kumulanty. Kumulanty zmiennej losowej X to wielkości κn spełniające własność:

RX(t)=n=1κntnn!.

Własności

Funkcji tworzącej momenty można użyć, by obliczyć dowolny moment zmiennej losowej. Gdy rozwiniemy funkcję tworzącą momenty w szereg Taylora, otrzymamy:

MX(t)=E(etX)=1+tE[X]+t2E[X2]2!+t3E[X3]3!+

Jeśli zróżniczkujemy całe wyrażenie i-krotnie po t, i podstawimy t=0, otrzymamy i-ty moment zmiennej losowej X.

Przykład: Załóżmy, że chcemy obliczyć wartość oczekiwaną (pierwszy moment) zmiennej losowej X o rozkładzie Poissona z parametrem λ. Funkcja generująca momenty dla rozkładu Poissona to

MX(t)=eλ(et1).

Gdy policzymy pierwszą pochodną po t otrzymamy

MX(t)=(eλ(et1))=λeλ(et1)+t.

Teraz, gdy podstawimy t=0 otrzymamy:

λeλ(et1)+t=λeλ(e01)+0=λeλ(11)=λ.

Inna własność jest następująca: jeśli

Y=k=0nakXk,

jest sumą n niezależnych zmiennych losowych (a to stałe), to funkcją generującą momenty dla Y jest:

MY=MX1(a1t)MX2(a2t)MXn(ant).

Zobacz też

Bibliografia