Bryła obrotowa
Bryła obrotowa – bryła geometryczna ograniczona powierzchnią obrotową, czyli powstałą z obrotu figury płaskiej dookoła prostej[1], zwanej osią obrotu.
Do brył obrotowych zaliczane są m.in.:
- walec kołowy prosty,
- stożek,
- kula,
- torus,
- beczka,
- elipsoida obrotowa,
- paraboloida obrotowa,
- hiperboloida obrotowa.
Objętość i pole powierzchni bryły obrotowej
Wykres funkcji zmiennej x

Objętość bryły obrotowej powstałej przez obrót wykresu funkcji gdzie dookoła osi OX[2].
Pole powierzchni powstałej przez obrót wykresu funkcji gdzie dookoła osi OXSzablon:R.
Objętość bryły obrotowej powstałej przez obrót wykresu funkcji gdzie dookoła osi OYSzablon:R.
Pole powierzchni powstałej przez obrót wykresu funkcji gdzie dookoła osi OYSzablon:R.
Krzywa w postaci parametrycznej
Objętość bryły powstałej przez obrót krzywej wokół osi OXSzablon:R.
Pole powierzchni powstałej przez obrót krzywej wokół osi OXSzablon:R.
Objętość bryły powstałej przez obrót krzywej wokół osi OYSzablon:R.
Pole powierzchni powstałej przez obrót krzywej wokół osi OYSzablon:R.
W wielu przypadkach obliczanie objętości bryły obrotowej lub pola jej powierzchni ułatwiają twierdzenia Pappusa.