Sprzężenie zespolone

Z testwiki
Wersja z dnia 17:15, 27 lut 2025 autorstwa 2a02:a314:a3fe:9380:ac1d:4023:8e74:c61b (dyskusja) (Własności: Poprawiono literówkę, ktoś zmienną "r" nazwał "a" , zmienna "a" w ogóle tu nie występuje, a wzór poniżej zawiera tylko "r" (bo chodzi o liczbę rzeczywistą))
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Geometryczna reprezentacja z i jego sprzężenia z na płaszczyźnie zespolonej

Sprzężenie zespolonejednoargumentowe działanie algebraiczne określone na liczbach zespolonych polegające na zmianie znaku części urojonej danej liczby zespolonej.

Przykładowo

3+2i=32i
i=i
5=5
23i=2+3i.

Definicja

Sprzężeniem liczby zespolonej w postaci algebraicznej z=a+bi, gdzie a,b jest liczba abi nazywana liczbą sprzężoną do z[1] i oznaczana zwykle symbolem z. W fizyce oraz naukach technicznych stosuje się również zapis z.

W postaci biegunowej sprzężenie liczby reiϕ dane jest przez reiϕ. Można to łatwo sprawdzić za pomocą wzoru Eulera.

Nazwę sprzężenia zespolonego prawdopodobnie wprowadził Augustin Louis Cauchy – używał jej (fr. conjuguées) w swoim Kursie analizy z 1821 roku[2].

Uwagi

Liczby zespolone przedstawiane są często jako punkty płaszczyzny w układzie współrzędnych kartezjańskich (por. diagram). Oś x-ów zawiera liczby rzeczywiste, zaś oś y-ów zawiera liczby urojone. Przy takiej interpretacji sprzężenie zespolone odpowiada symetrii względem osi x.

Pary liczb sprzężonych są warte uwagi, ponieważ jednostka urojona i jest jakościowo różna od swojej odwrotności addytywnej i multiplikatywnej i, jako że obie z nich spełniają definicję jednostki urojonej: x2=1 dla x. Dlatego w najbardziej „naturalnych” okolicznościach, jeżeli liczba zespolona daje rozwiązanie problemu, to daje je również jej sprzężenie, jak to jest w przypadku rozwiązań zespolonych równania kwadratowego o współczynnikach rzeczywistych.

Sprzężenie zespolone jest jedynym oprócz identyczności ciągłym automorfizmem ciała liczb zespolonych, a przy tym działanie to jest inwolucją, czyli (z)=z. Zachowuje ono moduł oraz zmienia argument liczby zespolonej na przeciwny.

Własności

Niech z,w będą liczbami zespolonymi, a r będzie liczbą rzeczywistą. Wówczas

  • liczbą sprzężoną do liczby rzeczywistej r jest ta sama liczba:
    r=r;
  • liczbą sprzężoną do sumy liczb jest suma liczb sprzężonych:
    z+w=z+w;
  • liczbą sprzężoną do iloczynu liczb jest iloczyn liczb sprzężonych:
    zw=zw;
  • moduł liczby sprzężonej jest taki sam, jak moduł danej liczby:
    |z|=|z|;
  • jeden z argumentów liczby sprzężonej jest taki sam, jak argument danej liczby, ale z przeciwnym znakiem:
    arg(z)=arg(z);
  • suma danej liczby zespolonej oraz liczby do niej sprzężonej jest liczbą rzeczywistą i wynosi:
    z+z=2Rez;
  • iloczyn danej liczby i liczby do niej sprzężonej jest nieujemną liczbą rzeczywistą i wynosi:
    zz=|z|2, stąd też |z|=zz;
  • jeżeli z=ri, czyli jest liczbą urojoną, to liczba sprzężona jest liczbą przeciwną do danej:
    z=zz=ri,z=ri=z;
  • jeśli z jest pierwiastkiem danego wielomianu rzeczywistego, to z też nim jest.

Macierz sprzężona

Szablon:Osobny artykuł Macierz sprzężona (trywialnie) do danej to macierz, której każdy element jest liczbą sprzężoną do odpowiadającego mu elementu macierzy zespolonej:

𝐀=[aij]𝐀=[aij]

Znacznie jednak ważniejszą operacją jest sprzężenie hermitowskie macierzy, tzn. sprzężenie złożone z transpozycją.

Przykład

𝐀=[2+3i12i1+2i023+2ii2i2+i]𝐀=[23i0i1+2i22+i12i32i2i]

Uogólnienia

Sprzężenie można uogólnić na kwaterniony: sprzężeniem kwaternionu a+bi+cj+dk jest kwaternion abicjdk. Można także uogólnić je na przypadek dowolnego innego ciała kwadratowego, np. w ciele (2) można określić je wzorem f(a+b2)=ab2, a także na liczby dualne. Sprzęgać można również dwumiany. Sprzężenie we wszystkich podanych przypadkach ma dwie ważne własności: jest automorfizmem oraz inwolucją.

Zobacz też

Przypisy

Szablon:Przypisy

Szablon:Liczby zespolone

Szablon:Kontrola autorytatywna

ru:Комплексное число#Сопряжённые числа