Twierdzenie o zwartości

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Twierdzenie o zwartości – twierdzenie mówiące, że nieskończony zbiór zdań rachunku predykatów pierwszego rzędu jest spełnialny, jeśli tylko każdy jego podzbiór skończony jest spełnialny. Równoważnie, jeśli taki zbiór jest sprzeczny, to istnieje jego skończony podzbiór, który jest sprzeczny.

Dowody

Załóżmy, że A nie jest spełnialny. Wówczas na mocy twierdzenia o pełności, zbiór ten jest sprzeczny, a co za tym idzie istnieje dowód zdania fałszywego ze zbioru założeń A. Z definicji dowodu wynika, że zbiór A0 elementów zbioru A, których użyto w tym dowodzie jest skończony. Oczywiście jest on podzbiorem zbioru A i jednocześnie na mocy twierdzenia o zgodności jest on niespełnialny. Kończy to dowód twierdzenia.

Każdy skończony podzbiór iA jest spełnialny, czyli ma model Mi. Niech I będzie zbiorem wszystkich skończonych podbiorów zbioru A i niech Fj:={iI:ji} dla każdego jI. Wówczas Fj1Fj2=Fj1j2, czyli rodzina (Fj:jI) ma własność skończonych przekrojów.

Wobec tego, na mocy twierdzenia o ultrafiltrze istnieje taki ultrafiltr U, że FjU dla każdego jI. Wtedy na mocy twierdzenia Łosia ultraprodukt Mi/U jest modelem zbioru A, bo dla każdego σA zbiór {iI:Miσ}{iI:σi}=F{σ} jest elementem ultrafiltru U.

Zobacz też

Szablon:Kontrola autorytatywna