Twierdzenie Banacha-Steinhausa

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Twierdzenie Banacha-Steinhausa (zasada jednostajnej ograniczoności) – twierdzenie analizy funkcjonalnej mówiące, w swym klasycznym sformułowaniu, że granica punktowa ciągu operatorów liniowych i jednakowo ciągłych między przestrzeniami Banacha jest ciągłym operatorem liniowym. Twierdzenie Banacha-Steinhausa można sformułować ogólniej, aby uwypuklić istotność założeń wersji klasycznej.

Pierwszy dowód twierdzenia przedstawili w 1927 roku Stefan Banach i Hugo Steinhaus[1].

Jednakowa ciągłość

Dalej X i Y oznaczać będą ustalone przestrzenie liniowo-topologiczne. Rodzinę przekształceń liniowych przestrzeni X w przestrzeń Y nazywa się jednakowo ciągłą, gdy dla każdego otoczenia zera WY istnieje takie otoczenie zera UX, że

Λ(U)W

dla każdego Λ. W przypadku gdy X i Yprzestrzeniami unormowanymi, to rodzina jest jednakowo ciągła wtedy i tylko wtedy, gdy

(M>0)(Λ)(ΛM).

Twierdzenie Banacha-Steinhausa

Niech będzie rodziną przekształceń liniowych przestrzeni X w przestrzeń Y. Jeżeli zbiór

F={xX:zbiór {Λx:Λ} jest ograniczony}

jest podzbiorem drugiej kategorii przestrzeni X, to jest rodziną jednakowo ciągłą oraz zbiór F jest całą przestrzenią.

Wnioski

Przypisy

Szablon:Przypisy

Bibliografia