Tożsamości trygonometryczne

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tożsamości trygonometryczne – podstawowe zależności pomiędzy funkcjami trygonometrycznymi.

Tożsamości pitagorejskie

Szablon:Osobny artykuł Wzór

sin2x+cos2x=1

jest prawdziwy dla dowolnej liczby rzeczywistej (a nawet zespolonej, przy przyjęciu ogólniejszych definicji). Tożsamość ta uznawana jest za podstawową tożsamość trygonometryczną. Zwana często jedynką trygonometryczną bądź trygonometrycznym twierdzeniem Pitagorasa.

Istnieją również dwie inne wariacje tego wzoru:

sec2xtg2 x=1
cosec2xctg2 x=1

Okresowość funkcji

Funkcje trygonometryczne są okresowe (k):

sinx=sin(x+2kπ)tgx=tg(x+kπ)cosx=cos(x+2kπ)ctgx=ctg(x+kπ)

Definicje tangensa i cotangensa

tgx=sinxcosx,dla xπ2+kπ,gdzie k
ctgx=cosxsinx,dla xkπ,gdzie k
limxx0±ctgx=limxx0±1tgx,dla x0

Przedstawienia przy pomocy funkcji cosinus

|sinx|=1cos2x
|tgx|=|sinx||cosx|=1cos2x|cosx|
|ctgx|=|cosx||sinx|=|cosx|1cos2x

Przedstawienia przy pomocy funkcji sinus

|cosx|=1sin2x
|tgx|=|sinx||cosx|=|sinx|1sin2x
|ctgx|=|cosx||sinx|=1sin2x|sinx|

Parzystość i nieparzystość funkcji trygonometrycznych

sin(x)=sinxtg(x)=tgxcos(x)=cosxctg(x)=ctgx

Zależności pomiędzy funkcjami a kofunkcjami

Równości

sinx=cos(π2x)cosx=sin(π2x)[.2em]tgx=ctg(π2x)ctgx=tg(π2x)[.2em]secx=cosec(π2x)cosecx=sec(π2x)

nazywa się związkami pomiędzy funkcjami a ich kofunkcjami. Kofunkcją sinusa jest cosinus, cosinusa sinus, tangensa cotangens itd.

Odwrotności

Funkcje trygonometryczne można układać w pary według kofunkcji lub według odwrotności. Odwrotnością sinusa jest cosecans, cosinusa secans, tangensa cotangens (i oczywiście na odwrót):

sinx=1cosecxcosecx=1sinx[.5em]cosx=1secxsecx=1cosx[.5em]tgx=1ctgxctgx=1tgx

Funkcje sumy i różnicy kątów

sin(x±y)=sinxcosy±cosxsiny
cos(x±y)=cosxcosysinxsiny
tg(x±y)=tgx±tgy1tgxtgy
ctg(x±y)=ctgxctgy1ctgy±ctgx

Funkcje wielokrotności kątów

Wzory na dwukrotność kąta otrzymuje się przez podstawienie y=x we wzorach na funkcje sumy kątów.

sin2x=2sinxcosx
cos2x=cos2xsin2x=12sin2x=2cos2x1
tg2x=2tgx1tg2 x
ctg2x=ctgxtgx2=ctg2 x12ctgx
sin3x=3sinx4sin3x
cos3x=4cos3x3cosx
tg3x=3tgxtg3 x13tg2 x
ctg3x=ctg3 x3ctgx3ctg2 x1
sin4x=8cos3xsinx4cosxsinx=4cos3xsinx4cosxsin3x
cos4x=8cos4x8cos2x+1=8sin4x8sin2x+1=cos4x6cos2xsin2x+sin4x
tg4x=4tgx4tg3 x16tg2 x+tg4 x
ctg4x=ctg4 x6ctg2 x+14ctg3 x4ctgx

Ogólnie:

sinnx=i=0(1)i(n2i+1)cosn2i1xsin2i+1x=i=0n2(1)i(n2i+1)cosn2i1xsin2i+1x=ncosn1xsinx(n3)cosn3xsin3x+(n5)cosn5xsin5x(n7)cosn7xsin7x+
cosnx=i=0(1)i(n2i)cosn2ixsin2ix=i=0n2(1)i(n2i)cosn2ixsin2ix=cosnx(n2)cosn2xsin2x+(n4)cosn4xsin4x(n6)cosn6xsin6x+
tgnx=i=0n2(n2i+1)tg2i+1x(1)i(i=0n2(n2i)tg2ix(1)i)1

Funkcje kąta połówkowego

|sin12x|=1cosx2
|cos12x|=1+cosx2
|tg12x|=1cosx1+cosx
tg12x=1cosxsinx=sinx1+cosx
|ctg12x|=1+cosx1cosx
ctg12x=1+cosxsinx=sinx1cosx

Suma i różnica funkcji

sinx±siny=2sinx±y2cosxy2
cosx+cosy=2cosx+y2cosxy2
cosxcosy=2sinx+y2sinxy2
tgx±tgy=sin(x±y)cosxcosy
tgx+ctgy=cos(xy)cosxsiny
ctgx±ctgy=sin(y±x)sinxsiny
ctgxtgy=cos(x+y)sinxcosy
1cosx=2sin2x2
1+cosx=2cos2x2
1sinx=2sin2(14π12x)=2cos2(14π+12x)=(sinx2cosx2)2
1+sinx=2cos2(14π12x)=2sin2(14π+12x)=(sinx2+cosx2)2

Iloczyn w postaci sumy

cosxcosy=cos(xy)+cos(x+y)2
sinxsiny=cos(xy)cos(x+y)2
sinxcosy=sin(xy)+sin(x+y)2
sinxsinysinz=sin(x+yz)+sin(y+zx)+sin(z+xy)sin(x+y+z)4
sinxsinycosz=cos(x+yz)+cos(y+zx)+cos(z+xy)cos(x+y+z)4
sinxcosycosz=sin(x+yz)sin(y+zx)+sin(z+xy)+sin(x+y+z)4
cosxcosycosz=cos(x+yz)+cos(y+zx)+cos(z+xy)+cos(x+y+z)4

Potęgi w postaci sumy

sin2x=1cos2x2
cos2x=1+cos2x2
sin2xcos2x=1cos4x8=sin22x4
sin3x=3sinxsin3x4
cos3x=3cosx+cos3x4
sin4x=cos4x4cos2x+38
cos4x=cos4x+4cos2x+38
sin2xsin2y=sin(x+y)sin(xy)

Funkcje trygonometryczne wyrażone przy pomocy tangensa połowy kąta

sinx=2tgx21+tg2x2
cosx=1tg2x21+tg2x2,
tgx=2tgx21tg2x2

Powyższe tożsamości znalazły zastosowanie w tzw. podstawieniu uniwersalnym, stosowanym przy obliczaniu całek typu R(sinx,cosx,tgx)dx, gdzie R(u,v,w) jest funkcją wymierną zmiennych u,v,w. Stosuje się podstawienie:

tgx2=t
x=2arctgt+2kπ
dx=21+t2dt.

Wzory Eulera

Szablon:Osobny artykuł

eix=cosx+isinx
sinx=eixeix2i
cosx=eix+eix2
tgx=eixeix(eix+eix)i
ctgx=eix+eixeixeixi

Wzory te pozwalają łatwo przekształcać wyrażenia trygonometryczne, poprzez przejście na postać zespoloną (cztery ostatnie wzory), uproszczenie i powrót na postać trygonometryczną (pierwszy wzór).

Inne zależności między funkcjami trygonometrycznymi

tgx+secx=tg(x2+π4).

Wzór de Moivre’a

cosnx+isinnx=(cosx+isinx)nn

lub ogólniej:

[r(cosx+isinx)]n=rn(cosnx+isinnx)n

Linki zewnętrzne

Szablon:Trygonometria