Nierówności między średnimi

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szablon:Dopracować

Nierówności między średnimi, nierówności Cauchy’ego między średnimi – nierówności porządkujące w ciąg nierosnący cztery średnie, tj. średnią kwadratową, arytmetyczną, geometryczną i harmoniczną wyznaczone dla tego samego układu liczb dodatnich a1,a2,,an. Ich nazwa pochodzi od nazwiska Augustina Louisa Cauchy’ego, francuskiego matematyka.

Oznacza to, że[1]:

a12+a22++an2na1+a2++anna1a2annn1a1+1a2++1an.

Ponadto równości w powyższym wyrażeniu zachodzą wtedy i tylko wtedy, gdy liczby a1,a2,,an są równe.

Nierówność między średnimi jest szczególnym przypadkiem nierówności między średnimi uogólnionymi.

Można też rozważać ważoną wersję tej nierówności:

q1x1+q2x2++qnxnx1q1x2q2xnqn

dla

x1,x2,xn,q1,q2,,qn>0 i q1+q2++qn=1

bądź wersję całkową:

exp(1baablnf(x)dx)1baabf(x)dx.

dla f całkowalnej i dodatniej w [a,b].

Dowody

Nierówność Cauchy’ego między średnimi jest szczególnym przypadkiem nierówności między średnimi potęgowymi, więc dowód nierówności między średnimi potęgowymi jest jednocześnie dowodem nierówności Cauchy’ego, ale można przeprowadzić również osobne dowody, mniej lub bardziej zbliżone do dowodu nierówności między średnimi potęgowymi, dla poszczególnych nierówności zawartych wśród nierówności Cauchy’ego.

Średnia arytmetyczna i geometryczna

Dowód przy użyciu twierdzenia o ciągach jednomonotonicznych

Niniejszy dowód korzysta z twierdzenia o ciągach jednomonotonicznych.

Weźmy dowolny ciąg liczb rzeczywistych dodatnich: (a1n,a2n,,ann). Możemy założyć bez straty ogólności, że jest on uporządkowany nierosnąco, ponieważ zbiór liczb rzeczywistych jest uporządkowany, ciąg ten jest wobec tego monotoniczny, a w szczególności jest jednomonotoniczny sam ze sobą. Następnie mnożąc kolejne elementy tego ciągu ‘po przekątnej’ i operację tę powtarzając n razy, jak na przykładzie dla n=3 (mnożymy wyrazy tego samego koloru):

[a13a23a33a13a23a33a13a23a33]

po dodaniu otrzymujemy:

na1a2a3ann

zgodnie z twierdzeniem o ciągach jednomonotonicznych:

a1nn+a2nn++annn=a1+a2++anna1a2a3ann,

co po podzieleniu obustronnie przez n daje żądaną nierówność:

a1+a2++anna1a2a3ann.

Dowód przy użyciu nierówności Jensena

Funkcja logx jest wklęsła w przedziale (0;). Z nierówności Jensena dla funkcji wklęsłej przy

α1=α2==αn=1n

otrzymujemy, że dla dowolnych liczb dodatnich x1,x2,,xn zachodzi

log(α1x1+α2x2++αnxn)α1log(x1)+α2log(x2)++αnlog(xn).

Stąd:

log(1n(x1+x2++xn))1n(log(x1)+log(x2)++log(xn))=log((x1x2xn)1n).

Funkcja log jest rosnąca, więc jest to równoważne:

x1+x2++xnn(x1x2xn)1n=x1x2xnn,

co kończy dowód.

Dowód przy użyciu nierówności Muirheada

Biorąc ciągi a=(1,0,0,,0) i b=(1n,1n,,1n) z nierówności Muirheada otrzymujemy natychmiast:

(n1)!(x1+x2++xn)n!x11nx21nxn1n,

czyli

x1+x2++xnnx1x2xnn.

Dowód indukcyjny

Poniższy dowód opiera się na indukcji matematycznej w nietypowy sposób, gdyż stosuje się w nim indukcję wsteczną. Został on podany przed Cauchy'ego w jego dziele Cours d’analyse de l’École Polytechnique[2]

Przypadek n=1 jest trywialny, gdyż średnia arytmetyczna i geometryczna są zawsze równe sobie.

Przypadki dwóch składników

Na początku udowodnijmy nierówność w przypadku dwóch składników tj. a+b2ab.

Ponieważ każda liczba podniesiona do kwadratu jest nieujemna, zatem:

(ab)20,

a22ab+b20,

a2+2ab+b24ab,

(a+b)24ab, po spierwiastkowaniu:

(a+b)2ab, co kończy dowód dla n=2.

Ponadto z podanej na początku nierówności wynika fakt, że średnie są równe wtedy i tylko wtedy, gdy wszystkie liczby są takie same.

Przypadek n=2k

Następnie można udowodnić za pomocą indukcji, że jeżeli twierdzenie jest prawdziwe dla n, to jest też prawdziwe dla 2n:

a1+a2++an+an+1+an+2++a2n2n=a1+a2++ann+an+1+an+2++a2nn2a1a2ann+an+1an+2a2nn2a1a2annan+1an+2a2nn=a1a2anan+1an+2a2nn=a1a2anan+1an+2a2n2n

Wynika stąd, że dla każdego naturalnego k: a1+a2++a2k2ka1a2a2k2k.

Pozostałe przypadki

Ponieważ ciąg 2k nie jest ograniczony z góry, oznacza to, że każda liczba jest mniejsza od jakiejś liczby naturalnej będącej potęgą liczby 2.

Dzięki temu aby wykazać zachodzenie nierówności dla dowolnej ilości liczb, wystarczy wykazać indukcyjnie, że jeżeli jest ono prawdziwe dla n+1 to jest ono także prawdziwe dla n:

Niech an+1=a1+a2++ann. Wtedy a1+a2++an+a1+a2++annn+1a1a2ana1+a2++annn+1,

dalej: (a1+a2++an)n+1nn+1a1a2ana1+a2++annn+1,

a1+a2++anna1a2ana1+a2++annn+1,

(a1+a2++ann)n+1=(a1+a2++ann)na1+a2++anna1a2ana1+a2++ann,

a1+a2++anna1a2ann.

Stąd wiemy, że nierówność między średnimi ma miejsce dla dowolnej ilości liczb, co kończy dowód.

Średnia geometryczna i harmoniczna

Zgodnie z nierównością między średnimi arytmetyczną i geometryczną:

1x11x21xnn1x1+1x2++1xnn,

gdzie xi są dodatnie (z czego wynika, że ich odwrotności są dodatnie).

Funkcja

f:++,f(x)=x1

jest malejąca, więc po nałożeniu jej obustronnie na powyższą nierówność otrzymujemy:

x1x2xnnn1x1+1x2++1xn,

co kończy dowód.

Średnia arytmetyczna i kwadratowa

Dowód korzysta z twierdzenia o ciągach jednomonotonicznych.

Rozważmy sumę:

a12+a22++an2

nierosnącego ciągu liczb rzeczywistych dodatnich a1,,an. Zgodnie z twierdzeniem o ciągach jednomonotonicznych jest to największa suma, jaką możemy uzyskać poprzez mnożenie wyrazów podanego ciągu.

Po pomnożeniu jej przez n otrzymujemy:

n(a12+a22++an2),

co zgodnie z nierównością jest nie mniejsze niż suma dowolnych n sum powstałych w wyniku podobnego mnożenia.

Łatwo zauważyć, że iloczyn: (a1+a2++an)2 jest sumą dokładnie n takich sum, zatem:

n(a12+a22++an2)(a1+a2++an)2

dzielimy obustronnie przez n2

a12+a22++an2n(a1+a2++an)2n2

i wyciągamy obustronnie pierwiastek kwadratowy:

a12+a22++an2na1+a2++ann,

co kończy dowód.

Przykładowe zastosowania

Ciąg (n1/n) dąży do 1

Przy użyciu nierówności między średnią geometryczną a arytmetyczną oraz twierdzenia o trzech ciągach można wykazać, że

limnnn=1.

Rzeczywiście,

n=nn111n2,

skąd

1nn=nn11nn+n+1++1n=2n+n2n=2n+12n.

Ponieważ

limn(2n+12n)=1,

więc również limnnn=1.

Zobacz też

Przypisy

Szablon:Przypisy

Szablon:Średnie