Moment zatrzymania

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przykład momentu zatrzymania: moment osiągnięcia bariery przez ruch Browna

Moment zatrzymania – specjalnego typu zmienna losowa, używana w teorii prawdopodobieństwa, a w szczególności przy badaniu procesów stochastycznych.

Reguła zatrzymania czy też momenty zatrzymania są analizowane i wykorzystywane zarówno w teorii prawdopodobieństwa, jak i statystyce, w szczególności przy próbkowaniu ciągów losowych czy w analizie sekwencyjnej. Często momenty zatrzymania są wykorzystywane w technikach dowodzenia twierdzeń metodą „temperowania czasu ciągłego” (szczegóły są w monografii Chunga (1982)).

Definicja

Moment zatrzymania dla ciągu zmiennych losowych X1,X2, to zmienna losowa τ o własności takiej, że dla każdego t, to czy zdarzenie τ=t zrealizowało się, zależy wyłącznie od realizacji zmiennych losowych X1,X2,,Xt, a ponadto Pr(τ<)=1, tj. τ jest prawie wszędzie skończona. Jeśli skończoność zmiennej losowej τ nie jest wymagana, to mówimy o markowskim momencie zatrzymania. Momenty zatrzymania pojawiają się w teorii decyzji, gdzie reguła zatrzymania jest strategią wskazującą moment zatrzymania obserwacji procesu na podstawie aktualnego i przeszłych stanów procesu w celu zrealizowania założonego celu.

Inna definicja, bardziej ogólna, wykorzystuje pojęcie filtracji. Niech (I,) będzie uporządkowanym zbiorem indeksów (często I=[0,) lub zwarty podzbiór tego przedziału). (Ω,,(t),) jest przestrzenią probabilistyczną z filtracją, to znaczy, jest to przestrzeń probabilistyczna ze zdefiniowaną wstępującą rodziną σ-algebr zwaną filtracją. Wówczas zmienna losowa τ:ΩI jest momentem Markowa, jeśli {τt}t dla każdego tI. Często, aby uniknąć nieporozumień, mówimy o takiej zmiennej losowej τ iż jest t-momentem markowskim. Jeśli dodatkowo moment Markowa τ jest skończony z prawdopodobieństwem 1, to nazywamy go momentem zatrzymania.

Inaczej mówiąc, aby τ był momentem markowskim powinno być możliwe stwierdzenie, czy {τt} zrealizowało się na podstawie t.

Przykłady

W celu ilustracji podamy przykłady zmiennych losowych które są momentami zatrzymania i takich, które nie spełniają definicji. Rozważmy hazardzistę grającego w ruletkę z kapitałem początkowym 100 $:

  • Grając tylko jeden raz, realizujemy moment zatrzymania τ=1.
  • Momentem zatrzymania jest strategia „graj co najwyżej 500 razy lub do wyczerpania pieniędzy”.
  • Strategia gracza „gram do podwojenia kapitału początkowego (i pożyczam jeśli trzeba)” nie jest momentem zatrzymania, jako że istnieje dodatnie prawdopodobieństwo tego, że nigdy nie zrealizujemy zamierzonego celu.
  • Strategia gracza „gram do podwojenia kapitału lub do chwili bankructwa” jest momentem zatrzymania ponieważ zatrzymujemy się z prawdopodobieństwem jeden w skończonym czasie.

Lokalizacja

Momenty zatrzymania są często wykorzystywane do uogólniania pewnych własności procesów stochastycznych na przypadek w którym żądana własność jest spełniona jedynie lokalnie. Niech X będzie procesem a τ momentem zatrzymania. Wówczas oznaczenie Xτ wykorzystujemy do oznaczenia procesu X zatrzymanego w chwili τ

Xtτ=Xmin(t,τ).

Wówczas mówimy, że X ma lokalnie własność P jeśli istnieje ciąg momentów zatrzymania τn, rosnących do nieskończoności i dla których procesy 1{τn>0}Xτn mają własność P. Przykłady, dla procesów indeksowanych elementami zbioru I=[0,), są następujące;

  • (Lokalny martyngał) Proces X jest lokalnym martyngałem, jeśli ma własność càdlàg (trajektorie są prawostronnie ciągłe i posiadają lewostronna granicę) i istnieje rosnący do nieskończoności ciąg momentów zatrzymania τn taki, że 1{τn>0}Xτn jest martyngałem dla każdego n.
  • (Lokalna całkowalność) Nieujemny i rosnący proces X jest lokalnie całkowalny, jeśli istnieje ciąg momentów zatrzymania τn rosnący do nieskończoności taki, że 𝔼(1{τn>0}Xτn)< dla każdego n.

Typy momentów zatrzymania

Momenty zatrzymania o wartościach w I=[0,) dzielmy często na typy ze względu na to, czy jest możliwe przewidywanie ich realizacji.

Moment zatrzymania τ jest przewidywalny jeśli jest granicą rosnącego ciągu momentów zatrzymania τn o własności, iż τn<τ, gdy τ>0. O ciągu τn mówimy, że anonsuje τ, a zatem przewidywalny moment zatrzymania jest w tym sensie prognozowalny. Przykładem przewidywalnego momentu zatrzymania jest moment pierwszego osiągnięcia dla procesu ciągłego i uzgodnionego. Jeśli τ jest pierwszą chwilą w której ciągły, rzeczywisty proces X jest równy pewnej wartości a, to ciągiem anonsującym jest τn, gdzie τn jest pierwszą chwilą w której X jest w odległości 1/n od a.

Osiągalny moment zatrzymania to taki, który może być „przykryty” przez przewidywalne momenty zatrzymania. To znaczy, że moment zatrzymania τ jest osiągalny, jeśli P(τ=τn dla pewnego n)=1, gdzie τn są momentami przewidywalnymi.

Moment zatrzymania τ jest całkowicie nieosiągalny jeśli nie może być nigdy „anonsowany” przez rosnący ciąg momentów zatrzymania. Równoważnie, P(τ=σ<)=0 dla każdego przewidywalnego momentu σ. Przykładem całkowicie nieosiągalnych momentów zatrzymania są chwile skoków procesu Poissona.

Każdy moment markowski τ może być w jedyny sposób rozłożony na osiągalny i nieosiągalny moment markowski. To oznacza, że istnieją jedyne osiągalny moment markowski σ oraz całkowicie nieosiągalny moment markowski υ takie, że:

τ=σ, gdy σ<,
τ=υ, gdy υ<,
τ=, gdy σ=υ=.

Zobacz też

Literatura

Literatura uzupełniająca

Szablon:Kontrola autorytatywna