Hesjan obrzeżony

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hesjan obrzeżony – jest macierzą kwadratową złożoną z pochodnych cząstkowych, która używana jest do rozwiązywania problemu ekstremów warunkowych funkcji wielu zmiennych. Pod względem technicznym jest to macierz Hessego poszerzona o dodatkowy wiersz i dodatkową kolumnę.

Przypadek ogólny

Mamy daną funkcję: f(x1,x2,,xn).

W celu znalezienia lokalnych ekstremów warunkowych możemy skorzystać z funkcji Lagrange’a:

Warunek przekształcamy do postaci

g(x1,x2,,xn)=0.

Następnie tworzymy funkcję

L(x1,x2,,xn,λ)=f(x1,x2,,xn)+λg(x1,x2,,xn).

Wtedy hesjan obrzeżony przyjmuje postać:

[0gx1gx2gxngx12Lx122Lx1x22Lx1xngx22Lx2x12Lx222Lx2xngxn2Lxnx12Lxnx22Lxn2].

Definiujemy

Hk=|0gx1gx2gxkgx12Lx122Lx1x22Lx1xkgx22Lx2x12Lx222Lx2xkgxk2Lxkx12Lxkx22Lxk2|   dla k=2,3,,n.

Uwaga: Hk jest wyznacznikiem podmacierzy o rozmiarach (k+1)×(k+1).

Wtedy, jeśli w danym punkcie x0=(x1,x2,,xn) jest spełniony warunek konieczny istnienia ekstremum warunkowego (i=1,2,...,nLxi=0Lλ=0), prawdziwe są twierdzenia:

Jeśli k=2,3,,nHk(x0;λ)<0, to funkcja przyjmuje minimum warunkowe w punkcie x0.

Jeśli k=2,3,n(1)k+1Hk(x0;λ)<0[1], to funkcja przyjmuje maksimum warunkowe w punkcie x0.

Funkcja dwóch zmiennych

W przypadku funkcji dwóch zmiennych f(x,y) wystarczy obliczyć wartość jednego wyznacznika:

H=|0gxgygx2Lx22Lxygy2Lyx2Ly2|.
  • Funkcja f(x,y) przyjmuje lokalne maksimum warunkowe w punkcie (x0,y0), gdy H(x0,y0;λ)>0.
  • Funkcja f(x,y) przyjmuje lokalne minimum warunkowe w punkcie (x0,y0), gdy H(x0,y0;λ)<0.
  • Sytuacja nie jest rozstrzygnięta, gdy H(x0,y0;λ)=0. Należy wtedy badać istnienie ekstremum innymi metodami.

Przypisy

Szablon:Przypisy

Bibliografia