Biegun (analiza zespolona)

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bieguny funkcji Gamma

Biegun funkcji meromorficznej f(z) – taki punkt osobliwy z=a funkcji meromorficznej, w którego otoczeniu funkcja ta nie jest ograniczona, zaś w punkcie z=a przyjmuje wartość nieskończoną, tj.

lim\limits zaf(z)=+ lub lim\limits zaf(z)=

Ponadto: a). jeśli część osobliwa rozwinięcia w szereg Laurenta wokół punktu z=a składa się z k< wyrazów, to biegun ten jest rzędu k b). jeśli k=, to punkt z=a jest punktem istotnie osobliwym, tzn. nie istnieje granica lim\limits zaf(z)

Uwaga: Brak granicy występuje, gdy funkcja f(z) przyjmuje różne wartości przy zbliżaniu się do punktu osobliwego. Jedną z możliwości jest rozbieżność analogiczna jak funkcji rzeczywistych, gdzie istnieją różne granice lewo- i prawostronna; np. funkcja f(x)=1x nie ma granicy w punkcie x=0, gdyżlim\limits x01x= , zaś lim\limits x0+1x=+

Twierdzenia o biegunach i zerach funkcji f oraz 1/f

Tw. 1 Jeśli punkt a jest biegunem m-krotnym funkcji f(z), to funkcja g(z)=1f(z) jest również meromorficzna i w punkcie z=a posiada zero m-krotne. Odwrotnie, jeśli punkt z=a jest zerem m-krotnym funkcjif(z), to funkcja w tym punkcie posiada biegun m-krotny.

Tw. 2 Jeśli punkt z=a jest biegunem m-krotnym funkcji f(z) to funkcja g(z) jest również meromorficzna i w punkcie z=a posiada zero m-krotne.

Przykłady

Przykład 1: Funkcja f(z)=tg(z)

w punktach z=π(k12) ma bieguny rzędu 1.

Przykład 2: Funkcja

f(z)=12z+1(z1)2

a) Bieguny: w punkcie z=1 ma biegun rzędu 2, natomiast w punkcie z=2 ma biegun jednokrotny.

b) Zera: Aby obliczyć zera tej funkcji, sprowadzamy ułamki do wspólnego mianownika; po przekształceniach otrzymamy:

f(z)=z23z+3(2z)(z1)2

Rozwiązując równanie kwadratowe, występujące w liczniku, otrzymamy

f(z)=(zz1)(zz2)(2z)(z1)2

gdzie:

z1=3+3i2, z2=33i2 - zera funkcji f(z)

c) Funkcja odwrócona: Postać funkcji g(z)=1f(z) łatwo znaleźć zamieniając miejscami licznik i mianownik funkcji f(z)

g(z)=(2z)(z1)2(zz1)(zz2)

Stąd widać, że funkcja g(z) ma zera tam, gdzie funkcja f(z) ma bieguny i odwrotnie - tam, gdzie funkcja f(z) ma bieguny, tam funkcja f(z) ma zera. Krotności zer i odpowiadających im biegunów obu funkcji są identyczne.

Bibliografia

  • W. Żakowski, W. Leksiński, Matematyka cz. IV, Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, Warszawa 1978, Rozdział III Funkcje zmiennej zespolonej, s. 233-350. ISBN 978-83-01-19359-1