Miara zewnętrzna

Z testwiki
Wersja z dnia 17:54, 30 sty 2024 autorstwa 83.30.172.111 (dyskusja) (drobne techniczne)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szablon:Spis treści Miara zewnętrznamonotoniczna i przeliczalnie podaddytywna funkcja zbiorów określona na rodzinie wszystkich podzbiorów danego zbioru. Prace nad nimi zapoczątkował[1] grecki matematyk Constantin Carathéodory[2]; z tego powodu funkcje tego rodzaju nazywa się też niekiedy miarami Carathéodory’ego.

Miary zewnętrzne znalazły wiele zastosowań w teoriomiarowej teorii mnogości: wykorzystuje się przede wszystkim do konstrukcji miar, w tym miary Lebesgue’a, za pomocą twierdzenia Carathéodory’ego o rozszerzeniu miary; ponadto były one kluczowe do zdefiniowania przez Feliksa Hausdorffa wymiaropodobnego niezmiennika metrycznego nazywanego dziś wymiarem Hausdorffa.

Definicja formalna

Niech 𝒫(X) oznacza zbiór potęgowy pewnego zbioru X. Funkcję θ:𝒫(X)[0,] nazywa się miarą zewnętrzną (w zbiorze X), gdy spełnia następujące warunki:

  • θ()=0,
  • jeżeli AB, to θ(A)θ(B) dla dowolnych A,BX,
  • θ(n=1An)n=1θ(An) dla dowolnych A1,A2,X.

Twierdzenie Carathéodory’ego

Szablon:Osobny artykuł Niech θ będzie miarą zewnętrzną w zbiorze X. Mówi się, że zbiór EX spełnia warunek Carathéodory’ego względem θ, jeśli dla każdego AX spełniona jest równość

θ(A)=θ(AE)+θ(AEc),

która (z monotoniczności funkcji θ) jest równoważna równości

θ(A)θ(AE)+θ(AEc).

Równoważnie można to wyrazić następująco: zbiór E spełnia warunek Carathéodory’ego, gdy dla dowolnych zbiorów wewnętrznego WE oraz zewnętrznego ZEc spełniona jest równość:

θ(WZ)=θ(W)+θ(Z).

Rodzinę zbiorów 𝒞(θ) spełniających warunek Carathéodory’ego (względem θ) nazywa się też zbiorami mierzalnymi w sensie Carathéodory’ego. Twierdzenie Carathéodory’ego mówi, że 𝒞(θ) jest σ-ciałem, a θ zawężona do 𝒞(θ) jest miarą zupełną, nazywaną miarą wyciętą z θ.

Przykłady

Miara zewnętrzna wyznaczona przez miarę

Niech μ będzie miarą na przestrzeni mierzalnej (X,). Funkcja μ*:𝒫(X)[0,] dana wzorem

μ*(A)=inf{μ(E):AE,E}

jest miarą zewnętrzną nazywaną miarą zewnętrzną wyznaczoną przez miarę μ.

Jeżeli μ jest miarą wyciętą z miary zewnętrznej θ przy użyciu metody Caratheodory’ego oraz μ* jest miarą zewnętrzną wyznaczoną przez miarę μ, to na ogół miary θ i μ* są różne. W przypadku, gdy μ jest miarą Lebesgue’a (którą można skonstruować przy użyciu wspomnianej metody z miary zewnętrznej Lebesgue’a θ), to θ=μ*.

Miara zewnętrzna wyznaczona przez funkcję zbiorów

Niech X będzie niepustym zbiorem oraz γ:𝒫(X)[0,] będzie dowolną funkcją. Funkcja θ:𝒫(X)[0,] dana wzorem

θ(A)=inf{B𝒞γ(B):𝒞 jest przeliczalną rodziną zbiorów, których suma pokrywa A}.

jest miarą zewnętrzną, nazywaną miarą zewnętrzną wyznaczoną przez funkcję zbiorów γ.

Miara zewnętrzna Hausdorffa i jej modyfikacje

Szablon:Osobny artykuł Niech (X,d) będzie przestrzenią metryczną, γ:𝒫(X)[0,] będzie dowolną funkcją oraz δ>0. Funkcja θγ,δ dana wzorem

θγ,δ(A)=inf{Bz𝒞δγ(B):𝒞δ jest przeliczalną rodziną zbiorów o średnicy nie większej niż δ, których suma pokrywa A}

jest miarą zewnętrzną w zbiorze X.

Jeżeli AX oraz δ<δ', to θγ,δ(A)θγ,δ'(A). Funkcja dana wzorem

θγ(A)=sup{θγ,δ(A):δ>0}

jest również miarą zewnętrzną. Jeżeli r>0 oraz funkcja γ dana jest wzorem

γ(A)=(diamA)r,

to miara zewnętrzna θγ nazywana jest r-wymiarową miarą zewnętrzną Hausdorffa w X.

Miary zewnętrzne metryczne

Niech (X,d) będzie przestrzenią metryczną oraz θ będzie miarą zewnętrzną w X. Miarę θ nazywa się miarą zewnętrzną metryczną (w przestrzeni X), gdy

θ(AB)=θ(A)+θ(B)

dla wszystkich A,BX, dla których

d(A,B)=inf{d(x,y):xA,yB}>0

(w przypadku, gdy jeden ze zbiorów A lub B jest pusty przyjmuje się, że d(A,B)=).

Jeśli θ jest miarą zewnętrzną metryczną w X, to dla każdego takiego ciągu podzbiorów (An) zbioru X o tej własności, że

d(An,AAn+1)>0

dla każdej liczby naturalnej n, który spełnia warunek

A1A2A=n=1An,

zachodzi równość

θ(A)=sup{θ(An):n=1,2,}.

Ponadto wszystkie domknięte podzbiory przestrzeni X są mierzalne w sensie Carathéodory’ego względem θ, wynika więc stąd, że i każdy borelowski podzbiór przestrzeni X jest mierzalny w sensie Carathéodory’ego względem θ.

Przypisy

Szablon:Przypisy

Bibliografia