Twierdzenie o małym wzmocnieniu

Twierdzenie o małym wzmocnieniu (Szablon:Ang.) – podaje warunek konieczny stabilności ze skończonym wzmocnieniem $ℒ$ dla układów połączonych w pętli sprzężenia zwrotnego.

W teorii układów nieliniowych formalny opis stabilności z wykorzystaniem wejścia-wyjścia (czyli taki opis, który pozwala na analizę stabilności danego systemu bez znajomości wewnętrznego stanu układu $x,$ ang. input-output stability) jest ważnym narzędziem przy badaniu układów połączonych, ponieważ wzmocnienie układu bezpośrednio związane jest z tym jak norma sygnału wzrasta lub maleje, gdy sygnał ten przechodzi przez układ.

Sformułowanie twierdzenia

Niech dane będą dwa układy $S_1$ i $S_2$ połączone w pętli sprzężenia zwrotnego, wówczas układ jest stabilny w sensie wejścia-wyjścia, jeśli $\Vert S_1\Vert \cdot \Vert S_2\Vert <1.$

Norma może być normą z nieskończonością (zob. H-nieskończoność) to znaczy, rozmiarem największej wartości osobliwej transmitancji po wszystkich częstotliwościach. Także każda wyprowadzona norma daje takie same wyniki. Dowód tego twierdzenia podał George Zames w 1966 roku. Twierdzenie to można traktować jako uogólnienie kryterium Nyquista dla wielowymiarowych, stacjonarnych układów nieliniowych.

Zobacz też

• opis typu wejście-wyjście