Reguła równoległoboku

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szablon:Inne znaczenia

Równoległobok. Boki zaznaczono kolorem niebieskim, przekątne – kolorem czerwonym.

Reguła równoległoboku – prawo matematyczne, którego najprostsza postać należy do geometrii elementarnej. Reguła ta mówi, iż suma kwadratów długości czterech boków równoległoboku równa jest sumie kwadratów długości dwóch przekątnych. Dla równoległoboku ABCD, zgodnie z oznaczeniami na rysunku obok, można zapisać ją wzorem

(|AB|)2+(|BC|)2+(|CD|)2+(|DA|)2=(|AC|)2+(|BD|)2.

Jeżeli równoległobok jest prostokątem, to przekątne mają równe długości, a twierdzenie sprowadza się do twierdzenia Pitagorasa. W ogólności jednak kwadrat długości żadnej z przekątnych nie jest sumą kwadratów długości dwóch boków.

Przestrzenie unitarne

W przestrzeniach unitarnych wyrażenie reguły równoległoboku sprowadza się do tożsamości algebraicznej nazywanej często właśnie tożsamością równoległoboku:

2𝐱2+2𝐲2=𝐱+𝐲2+𝐱𝐲2,

gdzie:

𝐱2=𝐱,𝐱.

Przestrzenie unormowane

Większość rzeczywistych i zespolonych unormowanych przestrzeni liniowych nie jest wyposażonych w iloczyny skalarne, ale we wszystkich określone są normy (stąd nazwa). Z tego powodu można obliczyć wartości wyrażeń po obu stronach powyższej równości. Ważnym faktem jest, iż jeżeli spełniona jest powyższa tożsamość, to norma musiała powstać w standardowy sposób z pewnego iloczynu skalarnego (została przez niego indukowana). Dodatkowo iloczyn skalarny ją generujący wyznaczony jest jednoznacznie, co jest konsekwencją tożsamości polaryzacyjnej; w przypadku rzeczywistym dany jest on wzorem

𝐱,𝐲=𝐱+𝐲2𝐱𝐲24

lub, równoważnie,

𝐱+𝐲2𝐱2𝐲22 albo 𝐱2+𝐲2𝐱𝐲22.

W przypadku zespolonym wzór ma postać:

𝐱,𝐲=𝐱+𝐲2𝐱𝐲24+ii𝐱𝐲2i𝐱+𝐲24.

Linki zewnętrzne