Dwudziestoczterościan deltoidowy
Dwudziestoczterościan deltoidowy (lub dwudziestoczterościan trapezoidalny) – wielościan Catalana, który ma 24 deltoidalne ściany, 24 wierzchołki oraz 48 krawędzi. Wielościanem do niego dualnym jest sześcio-ośmiościan rombowy mały[1][2]. Wielki ośmiościan potrójny jest jego stellacją[1]. Na bryle można opisać m.in. stellę octangulę i sześcian[1].
Jego ściany nazywane są również w Stanach Zjednoczonych trapezia, a w Wielkiej Brytanii trapezoids.
Bryła występuje w pracy M.C. Eschera „Gwiazdy” z 1948 roku[1].
Wzory i właściwości
- Stosunek dłuższego do krótszego boku każdego deltoidu jest równy
Jeżeli ich mniejsza krawędź jest równa 1, to powierzchnia wielościanu jest równa a objętość wynosi [1].
- Objętość:
- Pole powierzchni całkowitej:
Występowanie w naturze
Dwudziestoczterościan deltoidowy występuje jako kryształ formowany przez analcym, a czasami przez granat. Kształt ten w kontekście minerału jest często nazywany trapezoedronem, choć w stereometrii ta nazwa ma inne znaczenie.
Przypisy
Bibliografia
- Szablon:Cytuj książkę
- Szablon:Cytuj książkę (The thirteen semiregular convex polyhedra and their duals, strona 23, Deltoidal icositetrahedron)
- John H. Conway, Heidi Burgiel, Chaim Goodman-Strass The Symmetries of Things, 2008, Szablon:ISBN [1] (Rozdział 21, The Archimedean and Catalan polyhedra and tilings, strona 286, tetragonal icosikaitetrahedron)