Podziały metaliczne

Z testwiki
Wersja z dnia 00:09, 26 lis 2024 autorstwa imported>Tarnoob (Usunięto kategorię "Geometria euklidesowa" za pomocą HotCat)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szablon:Grafika rozwinięta Podziały metaliczne[1] to dodatnie pierwiastki równania kwadratowego

M(n)±2nM(n)±1=0.
Plik:Silver ratio.png
Prostokąt definiujący srebrny podział.

Każdy prostokąt zawiera w sobie co najmniej jeden kwadrat o krawędzi h równej krótszej krawędzi prostokąta. Jeżeli prostokąt zawiera n takich kwadratów a mniejszy prostokąt ma te same proporcje, co można zapisać zależnością jego krawędzi nh+d oraz h

M(n)nh+dh=hd,

spełniają one podział metaliczny; złoty podział dla n=1, srebrny podział dla n=2, brązowy podział dla n=3 i tak dalej. Rozwiązanie tej relacji z uwagi na n prowadzi do powyższego równania kwadratowego, którego pierwiastki to

M(n)±=n±n2+42,

Ponieważ zakłada się, że krawędzie prostokąta definiującego to liczby nieujemne, zwykle rozważane są jedynie dodatnie pierwiastki M(n)+ tego równania.

Własności

Podziały metaliczne mają ciekawe własności. Na przykład

  1. M(n)M(n)+=1,
  2. M(n)+M(n)+=n,
  3. M(n)=M(n)+, lub
  4. M(n)±=±earcsinh(±n/2).

Gdy n zmierza do nieskończoności, czynnik +4 w pierwiastku zanika i M(n)±{n,0} dla dużych n.

Ponadto

M(n)±k=AkM(n)±+Ak1,

gdzie współczynniki Ak są definiowane rekurencyjnie przez A00, A11 oraz Ak=nAk1+Ak2.

Ponadto dla wymiernych n{0,±2} podziały metaliczne definiowane są przez trójki pitagorejskie[2][3].

Kąty metaliczne

Plik:Golden angle in radians.png
Złoty kąt

Koncepcję podziałów metalicznych można rozszerzyć na kąty metaliczne jako

n(2πφ)+φ2πφ=2πφφ,

co dla n=1 sprowadza się do złotego kąta φ(1)2,399963 (137,507764°). Rozwiązanie powyższej relacji z uwagi na φ prowadzi do równania kwadratowego

nφ(n)±22π(n+2)φ(n)±+4π2=0,

którego pierwiastki to

φ(n)±π=n+2±n2+4n.

W porównaniu do podziałów metalicznych, zarówno iloczyny

φ(n)φ(n)+π2=4n,

jak i sumy kątów metalicznych

φ(n)+φ(n)+π=2n+2n,

są zależne[3] od n, przy czym limn±φ(n)φ(n)+=0 a limn±φ(n)+φ(n)+=2π.

Zobacz też

Przypisy

Szablon:Przypisy

  1. M. Baake, U. Grimm (2013) Aperiodic order. Vol. 1. A mathematical invitation. With a foreword by Roger Penrose. Encyclopedia of Mathematics and its Applications, 149. Cambridge University Press, Cambridge, ISBN 978-0-521-86991-1.
  2. Szablon:Cytuj
  3. 3,0 3,1 Szablon:Cytuj