Równanie czwartego stopnia

Z testwiki
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wykres przykładowej funkcji czwartego stopnia y=7x4+9x324x228x+48

Równanie czwartego stopniarównanie algebraiczne postaci ax4+bx3+cx2+dx+h=0, przy a0.

Rys historyczny

W 1540 r. Lodovico Ferrari odkrył ogólną metodę redukcji równań czwartego stopnia do równań sześciennych. Razem z metodą rozwiązywania tych ostatnich opracowaną wcześniej przez Scipione del Ferro i Niccola Tartaglię pozwalało to rozwiązać wszystkie typy równań stopnia 4. Wyniki te zostały opublikowane przez Girolama Cardana w Ars Magna w 1545 r.

Najprostsze przypadki równań

W pewnych przypadkach równanie

Szablon:Wzór

można rozwiązać prostszymi metodami.

Równanie dwukwadratowe

Jeśli b=d=0, czyli gdy Szablon:LinkWzór jest postaci

Szablon:Wzór

to jest to równanie dwukwadratowe (bikwadratowe). Aby je rozwiązać, trzeba podstawić t=x2.

Wówczas otrzymuje się równanie kwadratowe at2+ct+h=0, które rozwiązuje się, używając formuły kwadratowej.

Równanie zwrotne

Jeśli b=d oraz a=h, czyli gdy Szablon:LinkWzór jest postaci

Szablon:Wzór

to równanie jest równaniem zwrotnym. Rozwiązuje się je, dzieląc obie strony równania przez x2 i otrzymując

a(x2+x2)+b(x+x1)+c=0.

Podstawiając y=x+x1, otrzymuje się x2+x2=y22 i równanie kwadratowe:

a(y22)+by+c=0,

z którego oblicza się y, a potem wyznacza się x.

Równanie ze znanym jednym z pierwiastków

Jeśli znajdzie się jeden pierwiastek x0 równania Szablon:LinkWzór, to można na mocy twierdzenia Bézouta podzielić wielomian ax4+bx3+cx2+dx+h przez xx0, redukując równanie wyjściowe do równania trzeciego stopnia. Rozwiązując to równanie, można znaleźć wszystkie rozwiązania równania Szablon:LinkWzór.

Redukcja równania ogólnego

Równanie Szablon:LinkWzór jest redukowalne do postaci

Szablon:Wzór

Wyjściowe równanie należy podzielić obustronnie przez a, otrzymując:

Szablon:Wzór

Następnie stosuje się podstawienie x=ub4a prowadzące do:

Szablon:Wzór

Po wymnożeniu otrzymuje się:

(u4bau3+6b216a2u24b364a3u+b4256a4)
Szablon:Wzór

a po uporządkowaniu zmiennych względem wykładników potęgowych równanie przybiera postać:

Szablon:Wzór

Jeśli oznaczy się jako

p=3b28a2+ca,
q=b38a3bc2a2+da,
r=3b4256a4+cb216a3bd4a2+ha,

to równanie Szablon:LinkWzór zostało sprowadzone do postaci:

Szablon:Wzór

Tę redukcję można wykonać, stosując schemat Hornera, ponieważ u=x+b4a i więc poszukiwanie współczynników odpowiedniego wielomianu z u, to faktycznie rozkładanie wielomianu względem potęg dwumianu x+b4a.

Rozwiązywanie równania zredukowanego

Równanie zredukowane można rozwiązać analitycznie na kilka sposobów:

Metoda Descartes’a-Eulera

Metoda Descartes’a-Eulera polega na rozwiązywaniu równań postaci

Szablon:Wzór

dla q0 (równanie nie jest dwukwadratowe).

Znajdowanie jednego pierwiastka

Wprowadza się trzy zmienne t,v,w spełniające równanie

t+v+w=2u.

Wówczas

t2+v2+w2+2(tv+tw+vw)=4u2,

a stąd

(t2+v2+w2)2+4(t2+v2+w2)(tv+tw+vw)
+4(t2v2+t2w2+v2w2)+8tvw(t+v+w)=16u4.

Mnożąc obie strony Szablon:LinkWzór przez 16 i podstawiając wyrażenia na u,u2,u4 dane przez powyższe równania, otrzymuje się:

Szablon:Wzór

Każda trójka liczb t,v,w spełniająca równanie Szablon:LinkWzór daje rozwiązanie u równania Szablon:LinkWzór. Jeśli liczby t,v,w spełniają równania

Szablon:Wzór
Szablon:Wzór
Szablon:Wzór

to spełniają one również równanie Szablon:LinkWzór. Jeśli równanie Szablon:LinkWzór przekształci się do

Szablon:Wzór

to układ równań Szablon:LinkWzór-Szablon:LinkWzór jest wzorem Viète’a dla pewnego równania sześciennego. Używając metod na rozwiązywanie równań trzeciego stopnia, znajduje się pierwiastki z1,z2,z3 „równania rozwiązującego”:

Szablon:Wzór

Niech

u0=t+v+w2.

Znajdowanie wszystkich pierwiastków

„Równanie rozwiązujące”

Szablon:Wzór

ma pierwiastki z1,z2,z3.

Następnie wyznacza się liczby t1,v1,w1, tak że t2=z1, v2=z2, w2=z3 oraz tvw=q.

Wówczas liczby t1,v1,w1 spełniają równania Szablon:LinkWzór-Szablon:LinkWzór, a zatem również równanie Szablon:LinkWzór. Otrzymuje się więc

t12+v12+w12=2p

oraz

t12v12+t12w12+v12w12=p24r,

a stąd

Szablon:Wzór

Skoro

(2ut1v1w1)(2ut1+v1+w1)(2u+t1v1+w1)(2u+t1+v1w1)
=[(2ut1)2(v1+w1)2][(2u+t1)2(v1w1)2]
=(4u2t12)2(2ut1)2(v1w1)2(2u+t1)2(v1+w1)2+(v12w12)2
=16u48u2(t12+v12+w12)16ut1v1w1+t14+v14+w142(t12w12+t12v12+v12w12)
=16(u4+pu2+qu+r),

to dla ostatniej równości używa się równań Szablon:LinkWzór oraz t1v1w1=q, więc otrzymuje się równanie:

16(u4+pu2+qu+r)=(2ut1v1w1)(2ut1+v1+w1)
(2u+t1v1+w1)(2u+t1+v1w1),

więc liczby

u1=t1+v1+w12,   u2=t1v1w12,
u3=t1+v1w12,   u4=t1v1+w12

spełniają równanie Szablon:LinkWzór. Są to wszystkie pierwiastki tego równania.

Równanie Szablon:LinkWzór ma 4 różne pierwiastki rzeczywiste wtedy i tylko wtedy, gdy równanie Szablon:LinkWzór ma 3 różne pierwiastki rzeczywiste.

Dowód
Na mocy użytych wcześniej równań otrzymuje się
(u1u2)(u1u3)(u1u4)(u2u3)(u2u4)(u3u4)=(t12v12)(t12w12)(v12w12),

gdzie nadal t1,v1,w1 są pierwiastkami równania Szablon:LinkWzór.

Metoda Ferrariego

Równanie Szablon:LinkWzór przekształca się do

u4+2pu2+p2=pu2qur+p2,

a następnie

Szablon:Wzór

Wprowadzamy nową niewiadomą v. Dodając do wyrażenia w nawiasie równania Szablon:LinkWzór po lewej stronie v, można zapisać

Szablon:Wzór

czyli

Szablon:Wzór

Aby po obu stronach powyższego równania były pełne kwadraty, należy wybrać liczbę v, tak aby wyróżnik wielomianu po prawej stronie był zerowy:

Szablon:Wzór

Równanie (17) można zapisać w postaci równania trzeciego stopnia względem v

Szablon:Wzór

które można rozwiązać metodami del Ferro i Tartaglii. Zatem przy v będącym rozwiązaniem tego równania, wyrażenie

(p+2v)u2qu+(p2r+2pv+v2)

jest pełnym kwadratem i równanie Szablon:LinkWzór zostaje zredukowane do:

(u2+p+v)2=(p+2v)(uq2(p+2v))2.

Powyższe równanie jest więc redukowalne do równań kwadratowych (wystarczy skorzystać ze wzoru na różnicę kwadratów):

(u2p+2vu+p+v+q2p+2v)(u2+p+2vu+p+vq2p+2v)=0.

Zobacz też

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Szablon:Wielomiany

Szablon:Kontrola autorytatywna