Twierdzenie Wilsona

Z testwiki
Wersja z dnia 10:43, 24 wrz 2024 autorstwa imported>Tarnoob (Linki zewnętrzne: kat.)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Twierdzenie Wilsona – twierdzenie w teorii liczb. Mówi ono, że liczba naturalna p>1 jest liczbą pierwszą wtedy i tylko wtedy, gdy liczba

(p1)!+1

jest podzielna przez p[1][2].

Twierdzenie zostało odkryte przez Johna Wilsona, będącego studentem Edwarda Waringa. Jednak żaden z nich nie był w stanie go udowodnić. Dopiero w 1773 roku Lagrange dał przekonujący dowód. Istnieją również argumenty mówiące, że to Leibniz był pierwszym, który udowodnił to twierdzenie (chociaż nie opublikował dowodu)Szablon:Fakt.

Twierdzenie to daje potencjalną możliwość sprawdzenia dla każdej liczby naturalnej, czy jest pierwsza. Ponieważ nie są znane efektywne algorytmy obliczania silni, twierdzenia tego nie da się łatwo stosować w badaniu pierwszości liczb.

Dowód

Najpierw załóżmy, że p jest liczbą pierwszą. Twierdzenie zachodzi dla p=2 oraz p=3. Więc dodatkowo załóżmy, że p>3. Klasy liczb całkowitych mod p tworzą ciało p. Rozpatrzmy w nim równanie:

x2=1.

Ma ono te same rozwiązania co równanie x21=0, czyli

(x1)(x+1)=0.

W ciele iloczyn niezerowych czynników jest niezerowy. Więc jedynymi rozwiązaniami powyższego równania są x=1 oraz x=1 (w ciele p, dla p różnego od 2, zachodzi nierówność 11). Wynika stąd, że jedynymi elementami ciała p, które są odwrotne do siebie, są 1 i –1. Zatem zbiór pozostałych niezerowych elementów ciała rozpada się na rozłączne pary elementów {x,y} o iloczynie xy=1, gdzie xy. Stąd wnioskujemy iż iloczyn wszystkich, poza 1 oraz –1, niezerowych elementów ciała, jako iloczyn iloczynów takich par, wynosi 1, co oznacza, że:

2(p2)1modp.

Po przemnożeniu powyższej kongruencji przez p1, czyli przez 1 (co jest tym samym mod p), oraz po dopisaniu nieszkodliwego 1 po lewej, otrzymujemy:

1(p1)1modp,

czyli (p1)!+1 jest podzielna przez p.

Wykażemy teraz twierdzenie przeciwne i w tym celu przypuśćmy, że p jest złożoną liczbą naturalną. Wtedy istnieją takie dzielniki właściwe a oraz b liczby p, że ab=p. Wtedy a | (p1)!. Zatem

ab | (p1)!b

i stąd (pamiętając, że p=ab)

(p1)!b0modp,

więc

(p1)!b≢(1)bmodp.

Tak więc

(p1)! ≢ 1modp

i liczba (p1)!+1 nie jest podzielna przez p.

Uogólnienie

Istnieje uogólnienie twierdzenia Wilsona, autorstwa Gaussa:

a=1NWD(a,m)=1ma  {1 (mod m)gdy  m=4,pα,2pα,1 (mod m)w innych wypadkach,

gdzie p jest liczbą pierwszą większą od 2.

Dla m=2 zachodzi

11(mod 2),

więc równie dobrze można dodać m=2 do drugiej gałęzi wzoru.

Przypisy

Szablon:Przypisy

Linki zewnętrzne

Szablon:Kontrola autorytatywna

  1. Prof. dr hab. Włodzimierz Waliszewski i in., Encyklopedia szkolna. Matematyka, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1988, Szablon:ISBN, s. 295 (twierdzenie Wilsona).
  2. Wacław Marzantowicz, Piotr Zarzycki, Elementarna teoria liczb, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2012, s. 35.