Twierdzenie Riesza-Skorochoda

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szablon:Spis treści Twierdzenie Riesza-Skorochodatwierdzenie z pogranicza teorii miary i analizy funkcjonalnej, postulujące, że dla nieujemnego funkcjonału liniowego, spełniającego warunek Skorochoda, istnieje dokładnie jedna miara, po której całka jest tym funkcjonałem.

Ustalenia wstępne

Ustalmy przestrzeń metryczną (X,ϱ) i niech:

(X)σ-ciało wszystkich podzbiorów borelowskich przestrzeni X,
C(X) – przestrzeń wszystkich ciągłych i ograniczonych odwzorowań przestrzeni X w z normą supremum.

Funkcjonał liniowy φ:C(X) nazywamy nieujemnym, gdy φ(f)0 dla każdej ciągłej i ograniczonej funkcji f:X[0,).

Uwagi

  • Każdy nieujemny funkcjonał liniowy φ:C(X) jest ciągły, |φ(f)|φ(|f|) oraz φ=φ(𝟏X).
  • Jeżeli μ:(X)[0,] jest miarą skończoną, to funkcjonał φ:C(X) dany wzorem
φ(f)=Xfdμ

jest liniowy i nieujemny, a jeżeli przestrzeń (X,ϱ) jest przestrzenią polską, to spełniony jest:

Warunek Skorochoda

Dla każdego ε>0 istnieje taki zbiór zwarty KX, że

fC(X)[f|K=0|φ(f)|εf].

Twierdzenie Riesza-Skorochoda

Jeżeli nieujemny funkcjonał liniowy φ:C(X) spełnia warunek Skorochoda, to istnieje dokładnie jedna taka miara μ:(X)[0,), że

φ(f)=Xfdμ dla fC(X).

Wniosek

Dla każdego ciągłego funkcjonału liniowego φ:C(X) istnieje dokładnie jedna taka σ-addytywna funkcja zbiorów ν:(X), że

φ(f)=Xfdν dla fC(X).