Statyczna próba ściskania

Statyczna próba ściskania – metoda badań wytrzymałościowych materiałów konstrukcyjnych.

Badanie polega na osiowym ściskaniu znormalizowanej próbki ze stałą szybkością. Próbką jest odpowiednio przygotowany okrągły pręt o stosunku długości do średnicy, uniemożliwiającym wyboczenie w trakcie badania. Próbę przeprowadza się na uniwersalnej maszynie wytrzymałościowej. W czasie próby rejestruje się zależność siły ściskającej od skrócenia próbki. Gotowy wykres, będący wynikiem takiego pomiaru, jest przedstawiony jako nominalne naprężenie ${\sigma }_n$ w funkcji nominalnego odkształcenia $a_c.$ Nominalne naprężenie ${\sigma }_n$ jest to stosunek przyłożonej siły ściskającej $F$ do pola przekroju początkowego $S_0.$ Skrócenie nominalne $a_c$ to stosunek bezwzględnego skrócenia $\mathrm{\Delta }l$ $(\mathrm{\Delta }l=l_0-l_x)$ do długości początkowej $l_0.$

Na podstawie statycznej próby ściskania wyznacza się:

• umowną granicę sprężystości $R_{0,01\mathrm{\%}},$
• umowną granicę plastyczności $R_{0,2\mathrm{\%}}$ lub wyraźną granicę plastyczności $R_e,$
• wytrzymałość na ściskanie $R_c,$
• moduł sprężystości wzdłużnej przy ściskaniu.

Sposób przeprowadzania badania zależy od badanego materiału. Informacje na ten temat można znaleźć w normach PN-EN 12290, PN-EN ISO 604, PN-EN ISO 7500-1, PN-EN 24506, PN-H-83119, PN-D-04102, PN-D-04229, PN-D-04115 i PN-H-04320.

Zobacz też

• ekstensometr
• krzywa naprężenia
• pomiar twardości
• statyczna próba rozciągania
• statyczna próba skręcania
• statyczna próba zginania

Bibliografia

• Szablon:Cytuj stronę
• Szablon:Cytuj stronę