Równanie Słuckiego

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Równanie Słuckiego, którego nazwa pochodzi od Jewgienija Słuckiego, opisuje zmianę popytu w rozumieniu Marshalla (nieskompensowanego) będącą wynikiem zmiany popytu w rozumieniu Hicksa (skompensowanego). Równanie pokazuje, że zmiana popytu na dobro wywołana zmianą ceny jest spowodowana przez dwa efekty:

Równanie Słuckiego dekomponuje zmianę popytu na dobro i-tego w wyniku zmiany ceny j-tego dobra:

xi(𝐩,w)pj=hi(𝐩,u)pjxi(𝐩,w)wxj(𝐩,w),

gdzie h(𝐩,u) oznacza popyt w rozumieniu Hicksa, x(𝐩,w) oznacza popyt w rozumieniu Marshalla, 𝐩 jest wektorem cen, w jest budżetem lub poziomem dochodów, zaś u jest ustalonym poziomem użyteczności obliczonym poprzez maksymalizację użyteczności przy oryginalnych cenach i budżecie, formalnie określonym za pomocą funkcji wartości v(𝐩,w). Prawa strona równania jest równa zmianie popytu na i-te dobro przy utrzymaniu użyteczności na poziomie u minus popyt na j-te dobro, przemnożone przez zmianę popytu na i-te dobro pod wpływem zmiany budżetu.

Pierwsze wyrażenie po prawej stronie równania wyraża efekt substytucyjny, a drugie – efekt dochodowy. Efektu substytucyjnego, podobnie jak użyteczności, nie da się bezpośrednio zaobserwować. Można go oszacować na podstawie dwóch obserwowalnych składników równania Słuckiego. Ten proces jest znany jako dekompozycja Hicksa.

Równanie może zostać sformułowane w inny sposób, wykorzystując elastyczność:

ϵp,ij=ϵp,ijhϵw,ibj,

gdzie ϵp jest (nieskompensowaną) elastycznością cenową, ϵph jest skompensowaną elastycznością cenową, ϵw,i jest elastycznością dochodową i-tego dobra, a bj jest udziałem w ograniczeniu budżetowym j-tego dobra.

Wyprowadzenie wzoru

Chociaż istnieje wiele sposobów na wyprowadzenie równania Słuckiego, poniższa jest prawdopodobnie najprostsza. Zaczynając od zależności hi(𝐩,u)=xi(𝐩,e(𝐩,u)), gdzie e(𝐩,u) jest funkcją wydatków, a u otrzymuje się za pomocą maksymalizacji użyteczności przy danych 𝐩 oraz w. Wyliczenie pochodnej po pj daje następujący wynik:

hi(𝐩,u)pj=xi(𝐩,e(𝐩,u))pj+xi(𝐩,e(𝐩,u))e(𝐩,u)e(𝐩,u)pj.

Wykorzystując zależność e(𝐩,u)pj=hj(𝐩,u) wynikającą z lematu Shepharda oraz to, że dla optimum

hj(𝐩,u)=hj(𝐩,v(𝐩,w))=xj(𝐩,w), gdzie v(𝐩,w) jest funkcją wartości, powyższe równanie można podstawić do wcześniejszego i przepisać całość jako równanie Słuckiego.

Macierz Słuckiego

Równanie Słuckiego można zapisać w postaci macierzowej:

𝐃𝐩𝐱(𝐩,w)=𝐃𝐩𝐡(𝐩,u)𝐃𝐰𝐱(𝐩,w)𝐱(𝐩,w),

gdzie 𝐃𝐩 jest operatorem różniczkowania po cenie, zaś 𝐃𝐰 jest operatorem różniczkowania po budżecie.

Macierz 𝐃𝐩𝐡(𝐩,u) nosi nazwę macierzy substytucyjnej Hicksa i jest formalnie zdefiniowana jako:

σ(𝐩,u):=𝐃𝐩𝐡(𝐩,u)=[hi(𝐩,u)pj]

Definicja Macierzy Słuckiego jest następująca:

S(𝐩,w)=(x1(𝐩,w)p1+x1(𝐩,w)x1(𝐩,w)wx1(𝐩,w)pn+xn(𝐩,w)x1(𝐩,w)wxn(𝐩,w)p1+x1(𝐩,w)xn(𝐩,w)wxn(𝐩,w)pn+xn(𝐩,w)xn(𝐩,w)w)

Gdy u jest maksymalną użytecznością, którą konsument osiąga przy cenach 𝐩 i dochodzie w, to jest u=v(𝐩,w), równanie Słuckiego implikuje, że każdy element macierzy Słuckiego S(𝐩,w) jest równy odpowiadającemu mu elementowi macierzy substytucyjnej Hicksa σ(𝐩,u). Macierz Słuckiego jest symetryczna, a kiedy funkcja wydatków e(𝐩,u) jest wklęsła, macierz Słuckiego jest również ujemnie półokreślona.

Zmiana wektora cen

Gdy mamy do czynienia z dwoma dobrami, równanie Słuckiego w formie macierzowej jest następujące:

[x1p1x1p2x2p1x2p2]=[h1p1h1p2h2p1h2p2][x1wx1x1wx2x2wx1x2wx2]

Chociaż równanie Słuckiego dotyczy tylko nieskończenie małych zmian cen, standardowo jest używane jako liniowe przybliżenie dla skończonych zmian. Jeśli ceny dwóch dóbr zmieniają się o Δp1 i Δp2, wpływ na popyt na oba dobra jest następujący:

[Δx1Δx2][h1p1h1p2h2p1h2p2][Δp1Δp2][x1wx1x1wx2x2wx1x2wx2][Δp1Δp2]

Mnożąc macierze, wpływ na dobro 1, będzie

Δx1(h1p1Δp1+h1p2Δp2)(x1w)(x1Δp1+x2Δp2)

Pierwszy składnik to efekt substytucji. Drugi składnik to efekt dochodowy, składający się z reakcji konsumenta na utratę dochodu pomnożoną przez wielkość utraty dochodu z wzrostu ceny każdego z dóbr.

Zobacz też

Bibliografia