Prawo Gay-Lussaca (gaz doskonały)

Prawo Gay-Lussaca – jedno z praw dotyczących zachowania się gazu doskonałego podczas zmiany jego stanu. Prawo Gay-Lussaca opisuje przemianę izobaryczną (przy stałym ciśnieniu) takiego gazu i stwierdza, że podczas przemiany stosunek objętości gazu do jego temperatury jest stały:

$\frac{V}{T}=\mathrm{c}\mathrm{o}\mathrm{n}\mathrm{s}\mathrm{t}$

lub

$V\sim T,$

gdzie:

$V$ – objętość gazu,

$T$ – temperatura.

Prawo Gay-Lussaca (zwane też prawem Gay-Lussaca-Charles’a) jest wnioskiem z równania stanu gazu doskonałego – jego odkrywcy sformułowali je jednak na drodze uogólnienia obserwacji empirycznych. Prawo to odkrył J.A. Charles na podstawie doświadczeń rozpoczętych w 1787 r. a ostatecznie sformułował Gay-Lussac na podstawie opublikowanych przez siebie danych w 1802 r.

Wraz z pozostałymi prawami gazowymi zostało wykorzystane przy wyprowadzeniu równania stanu gazu doskonałego zwanego równaniem Clapeyrona.

Prawo Gay-Lussaca można obecnie łatwo wyprowadzić przy wykorzystaniu równania Clapeyrona i założeniu stałego ciśnienia:

$\frac{V}{T}=\frac{nR}{p}=\mathrm{c}\mathrm{o}\mathrm{n}\mathrm{s}\mathrm{t},$

gdzie:

$n$ – liczba moli gazu (liczność materii)

$p$ – ciśnienie gazu

$R$ – (uniwersalna) stała gazowa

$\mathrm{c}\mathrm{o}\mathrm{n}\mathrm{s}\mathrm{t}$ – stała dla określonej ilości gazu i ustalonego ciśnienia

Zobacz też

• prawo Grahama

Linki zewnętrzne

• Szablon:Cytuj stronę