Metoda współczynników nieoznaczonych

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Metoda współczynników nieoznaczonych – zbiorcza nazwa heurystycznych metod całkowania nieoznaczonego, polegających na przewidywaniu ogólnej postaci funkcji pierwotnej (to znaczy postaci zawierającej ewentualnie pewne parametry liczbowe, czyli tzw. współczynniki nieoznaczone), a następnie dokładnego wyliczenia tych parametrów.

Przykłady

Całki funkcji wymiernych

Każdą funkcję wymierną można rozłożyć na sumę pewnego wielomianu

W(x)=anxn++a1x+a0

i skończonej liczby ułamków prostych, to znaczy ułamków postaci:

Ai(xci)k oraz Bix+Ci(x2+pix+qi)k,

gdzie an,,a0,ci,Ai,Bi,Ci,pi,qi są szukanymi liczbami rzeczywistymi, dla pewnej liczby naturalnej m oraz 1im. Liczby te można wyznaczyć rozwiązując odpowiedni układ równań. Znając te liczby można sprowadzić całkowanie danej funkcji wymiernej do sumy takich całek, dla których metody całkowania są znane.

Wydzielenie części wymiernej całki

Przypuśćmy, że dla funkcji wymiernej P(x)Q(x) jej mianownik Q zawiera pierwiastki wielokrotne (mogą być zespolone) oraz stopień licznika jest mniejszy niż stopień mianownika.

Znajdujemy wielomian Q1 stosując algorytm Euklidesa:

Q1(x)=NWD(Q(x),Q(x))

oraz wielomian Q2 z zależności:

Q(x)=Q1(x)Q2(x).

Zaletą tej metody jest to, że nie musimy znać rozkładu na czynniki wielomianów Q, Q.

Wówczas zachodzi równość

P(x)Q(x)dx=P1(x)Q1(x)+P2(x)Q2(x)dx,

dla pewnych wielomianów P1, P2 spełniających

degP1(x)<degQ1(x),degP2(x)<degQ2(x).

Przewidujemy współczynniki liczbowe wielomianów P1, P2 i znajdujemy je, rozwiązując poniższe równanie:

P(x)Q(x)=(P1(x)Q1(x))+P2(x)Q2(x).

Gdy rozpiszemy powyższą równość to otrzymamy:

P(x)=P1(x)Q2(x)P1(x)H(x)+P2(x)Q1(x),

gdzie H(x)=Q2(x)Q1(x)Q1(x).

Można pokazać, że: H(x) zawsze będzie wielomianem

Całki funkcji będących ilorazem wielomianu oraz pierwiastka z trójmianu kwadratowego

Całkowanie funkcji postaci

Wn(x)ax2+bx+c,

gdzie Wn(x) jest wielomianem stopnia n, można przeprowadzić używając tzw. wzoru Ostrogradskiego, będącego punktem wyjścia do zastosowania metody współczynników nieoznaczonych.

Wzór Ostrogradskiego

Wn(x)ax2+bx+cdx=Wn1(x)ax2+bx+c+Adxax2+bx+c,

gdzie Wn1(x) jest pewnym wielomianem stopnia n1, oraz A jest pewną liczbą. Metoda współczynników nieoznaczonych polega w tym przypadku na wyznaczeniu postaci wielomianu Wn1 oraz stałej A.

Bibliografia