Iloczyn diadyczny

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Iloczyn diadyczny – to iloczyn wektora (kolumnowego) 𝐮 z wektorem (wierszowym) 𝐯T tego samego wymiaru, dający tensor 2-go rzędu, np.

𝐮𝐯T=[u1u2u3][v1v2v3]=[u1v1u1v2u1v3u2v1u2v2u2v3u3v1u3v2u3v3]

Iloczyn diadyczny jest szczególnym przypadkiem iloczynu tensorowego wektorów (gdzie wymiary wektorów nie muszą być równe, a wektory mogą być dowolnego typu, np. 2 wektory kolumnowe lub 2 wierszowe) lub ogólniej – iloczynu tensorowego macierzy.

Definicja ogólna

Jeżeli dane są:

(1) baza wektorów kolumnowych przestrzeni wektorowej {𝐞i,i=1,,n}

(2) odpowiadająca jej baza {𝐞iT,i=1,,n} wektorów wierszowych

(3) wektory 𝐮,𝐯 zapisane w tych bazach

𝐮=inui𝐞i, 𝐯T=jnvj𝐞iT,

to iloczyn diadyczny 𝐮𝐯 ma postać

𝐮𝐯T=i,j=1nuivj𝐞i𝐞jT,

gdzie 𝐄𝐢𝐣=𝐞i𝐞jTmacierz wymiaru n×n, której element Eij=1, a pozostałe elementy są równe zeru. Macierze te stanowią bazę tensora, tzn. dowolny tensor rzędu 2-go można wyrazić jako kombinację liniową tych macierzy bazowych.

Np. dla przestrzeni wektorowej 3-wymiarowej mamy 9 macierzy 𝐄𝐢𝐣,i,j=1,2,3, np.

𝐄𝟏𝟐=[010000000]

Twierdzenie o śladzie iloczynu diadycznego

Dowodzi się, że w ogólności słuszne jest twierdzenie

Tw. Ślad iloczynu diadycznego wektorów jest równy ich iloczynowi skalarnemu

tr(𝐮𝐯T)=𝐯T𝐮.

Przykład: Niech będą dane wektory

𝐮T=[1,2,3], 𝐯T=[0,3,1].

Ich iloczyn diadyczny wynosi

𝐮𝐯T=[123][031]=[031062093]

oraz ślad macierzy wynosi

tr(𝐮𝐯T)=9

– i jest on równy iloczynowi skalarnemu wektorów 𝐮,𝐯, gdyż

𝐯T𝐮=[031][123]=9

Nieprzemienność iloczynu diadycznego

Przykład: Niech będą dane wektory

𝐮T=[1,2,3], 𝐯T=[0,3,1].

Ich iloczyn diadyczny 𝐯𝐮T wynosi

𝐯𝐮T=[031][123]=[000369123]

Porównując powyższy wynik z iloczynem diadycznym z wcześniejszego rozdziału, widać, że iloczyn diadyczny nie jest przemienny

𝐯𝐮T𝐮𝐯T.

Tylko w szczególnych przypadkach może zachodzić przemienność iloczynu diadycznego.

Zobacz też

Bibliografia