Całkowa nierówność Jensena

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Całkowa nierówność Jensena jest użyteczną i bardzo ogólną relacją dotyczącą funkcji wypukłych, matematyka Johana Jensena, którego dowód podał w 1906 roku. Można go zapisać na dwa sposoby: dyskretny lub całkowy. Pojawia się w szczególności w analizie, teorii pomiaru i prawdopodobieństwie (twierdzenie Rao-Blackwella), ale także w fizyce statystycznej, mechanice kwantowej i teorii informacji (pod nazwą nierówność Gibbsa).

Definicja

Niech f: będzie funkcją wypukłą, Un będzie zbiorem o dodatniej mierze, oraz u:U będzie funkcją całkowalną. Niech |U| oznacza miarę zbioru U. Wówczas zachodzi nierówność:

1|U|Uf(u)dxf(1|U|Uudx).

Dowód

Ponieważ f jest funkcją wypukłą, to na mocy twierdzenia o hiperpłaszczyźnie podpierającej:

Szablon:Wzór

Zatem podstawiając p=1|U|Uudx=u(ξ) oraz q=u(x) nierówność w zdaniu Szablon:LinkWzór przekształca się do postaci:

f(u)f(u(ξ))+r(uu(ξ)).

Następnie całkując stronami względem x po zbiorze U i na mocy zależności Udx=|U| oraz Uudx=|U|u(ξ):

Uf(u)dxUf(u(ξ))dx+rUudxrUu(ξ)dx=f(u(ξ))|U|+r|U|u(ξ)r|U|u(ξ)=f(1|U|Uudx)|U|

Bibliografia

  • Lawrence C. Evans: Partial Differential Equations, American Mathematical Society, 2010.