Całka Riemanna-Stieltjesa

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Całka Riemanna-Stieltjesa, całka Stieltjesa[1] – jedno z uogólnień całki Riemanna; podał je Thomas Joannes Stieltjes.

Definicja

Całkę Riemanna-Stieltjesa funkcji rzeczywistej f względem funkcji g na przedziale [a,b] oznacza się symbolem

abf(x)dg(x)

i definiuje jako granice po wszystkich podziałach

P={x0, x1,, xn:a=x0<x1<<xn=b}

o średnicach zbiegających do zera z następujących sum całkowych

S(P,f,g)=i=0n1f(ci)(g(xi+1)g(xi)),

gdzie ci[xi,xi+1].

Przez granicę sum całkowych rozumie się liczbę A (zwaną wartością całki Riemanna-Stieltjesa) taką, że dla każdego ε>0 istnieje liczba δ>0 taka, że dla każdego podziału P={a=x0<x1<<xn=b} o średnicy d(P)=max{xi+1xi:i=0,,n1}<δ i dowolnych ci[xi,xi+1] zachodzi

|S(P,f,g)A|<ε.

Całka Riemanna-Stieltjesa a całka Riemanna

Jeśli g(x)=x, to wprost z definicji widać, że całka abf(x)dg(x) jest całką Riemanna abf(x)dx. Prawdziwy jest ogólniejszy fakt – jeśli g jest różniczkowalna w każdym punkcie swojej dziedziny, to

abf(x)dg(x)=abf(x)g(x)dx.

W powyższej równości całka po prawej stronie to całka Riemanna.

Całka Riemanna-Stieltjesa a wahanie funkcji

Wprost z definicji całki Riemanna-Stieltjesa i wahania funkcji otrzymujemy następującą zależność

ab1dg(x)=Vab(g).

Zatem jeśli g nie ma wahania skończonego, to całka ab1dg(x) nie istnieje. Stąd w rozważaniach nad całką Riemanna-Stieltjesa z reguły zakłada się, że g ma wahanie skończone. Jeśli g(x) ma wahanie skończone, to jest różnicą h(x)j(x) dwóch funkcji monotonicznych i wówczas

abf(x)dg(x)=abf(x)dh(x)abf(x)dj(x).

Z tego względu często rozważa się własności całki Riemanna-Stieltjesa względem funkcji monotonicznych g, by następnie, korzystając z powyższego wzoru, przejść do ogólnych rozważań.

Przypisy

Szablon:Przypisy

Szablon:Całki Szablon:Kontrola autorytatywna