Współczynnik fali stojącej

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Radio CB Onwa MK-2 z miernikiem SWR

Współczynnik fali stojącej, WFS (Szablon:Ang.) – bezwymiarowy parametr będący miarą dopasowania impedancji obciążeń do impedancji charakterystycznej linii przesyłowej lub falowodu. Niedopasowanie impedancji powoduje odbicie części fali od końca linii, odbita fala biegnąca w linii w kierunku przeciwnym do fali nadawanej tworzy w linii przesyłowej falę stojącą.

Współczynnik fali stojącej określa się jako stosunek amplitudy maksymalnej (w strzałce fali stojącej) do amplitudy minimalnej (w węźle fali stojącej) w linii zasilającej odbiornik. W linii przesyłającej falę elektromagnetyczną mierzoną wielkością jest napięcie elektryczne.

SWR=|Vmax||Vmin|

Maksymalna amplituda fali w linii jest równa sumie amplitudy fali nadawanej i odbitej, a w węźle różnicy tych amplitud. Określając amplitudę fali odbitej przez współczynnik odbicia i jego zależność od impedancji. Uwzględniając, że moc fali jest proporcjonalna do kwadratu jej amplitudy[1]:

Γ=VrVf=ZLZoZL+Zo
|Vmax|=|Vf|+|Vr|=|Vf|+|ΓVf|=(1+|Γ|)|Vf|.
|Vmin|=|Vf||Vr|=|Vf||ΓVf|=(1|Γ|)|Vf|.
SWR=|Vmax||Vmin|=1+|Γ|1|Γ|
SWR=1+Pr/Pf1Pr/Pf

gdzie:

Vf,Pf – amplituda i moc fali padającej,
Vr,Pr – amplituda i moc fali odbitej.
Γ – współczynnik odbicia

WFS (SWR) może przyjmować wartość od 1 do ∞.

WFS = 1, gdy amplituda fali odbitej jest równa 0, a cała moc ze źródła jest dostarczana do odbiornika. Przy idealnym dopasowaniu impedancja obciążenia = impedancji linii, zachodzi dopasowanie.

WFS > 1, gdy obciążenie jest niedopasowane do linii i powstaje tzw. fala odbita, która powraca do nadajnika. W skrajnych przypadkach duży WFS może spowodować uszkodzenie linii transmisyjnej albo nawet nadajnika.

Do pomiaru WFS stosuje się pasywne urządzenia zwane reflektometrami.

Przypisy

Szablon:Przypisy

Szablon:Kontrola autorytatywna