Wskaźnik zagęszczenia

Wskaźnik zagęszczenia I_s – miara zagęszczenia gruntu nasypowego.

$I_s=\frac{{\rho }_d}{{\rho }_{ds}},$

gdzie:

• ${\rho }_d$ – gęstość objętościowa szkieletu badanego gruntu zagęszczonego [Mg/m³],
• ${\rho }_{ds}$ – maksymalna gęstość objętościowa gruntu [Mg/m³], oznaczona metodą badania wilgotności optymalnej (gęstość odpowiadająca wilgotności optymalnej oznaczonej przy użyciu aparatu Proctora)

lub

$I_s=\frac{{\rho }_{ds}}{{\rho }_{dmax}},$

gdzie:

• ${\rho }_{ds}$ – gęstość objętościowa szkieletu badanego gruntu zagęszczonego [Mg/m³],
• ${\rho }_{dmax}$ – maksymalna gęstość objętościowa gruntu uzyskana przy danej metodzie zagęszczania [Mg/m³].

Wartość $I_s$ najczęściej waha się w granicach 0,90–1,00, niekiedy może dochodzić nawet do 1,05 i więcej (może się okazać, że grunt jest bardziej zagęszczony niż można by się po nim spodziewać, lub niż można by go zagęścić celowo – przykładowo grunt pod nawierzchnię jezdną może być zagęszczany zagęszczarkami płytowymi do wartości maksymalnej $I_s$ ok. 0,98, a następnie przez lata w wyniku długotrwałych wibracji może osiągnąć $I_s$ = 1,03). W wielu zagadnieniach geotechniki uznaje się grunt za odpowiednio zagęszczony już od $I_s$ = 0,95 lub 0,98.

Badania wskaźnika zagęszczenia stosuje się tylko w odniesieniu do gruntów nasypowych. W odniesieniu do gruntów rodzimych (jak również nasypowych) stosuje się badania stopnia zagęszczenia.

Bibliografia

• Szablon:Cytuj

Linki zewnętrzne

• Szablon:Cytuj stronę – materiały Katedry Geotechniki Politechniki Szczecińskiej