Układ różniczkujący

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Układ różniczkującyukład elektroniczny którego napięcie wyjściowe jest proporcjonalne do szybkości zmian napięcia wejściowego. Układy różniczkujące buduje się jako aktywne i pasywne.

Teoria

Pasywny układ różniczkujący
Aktywny układ różniczkujący

Układ różniczkujący składa się z kondensatorów i rezystorów (rzadziej z cewek i rezystorów). Działanie układu opiera się na relacji pomiędzy prądem i napięciem na kondensatorze.

i=CdUdt.

W przypadku układu aktywnego prąd płynący przez kondensator jest proporcjonalny do pochodnej napięcia wejściowego po czasie. W układzie pasywnym zależność tę przyjmuje się z pewnym przybliżeniem. Prąd kondensatora płynie również przez rezystor. Napięcie na rezystorze, równe napięciu wyjściowemu, określa prawo Ohma.

  • Dla układu pasywnego:
i=URR,
Uwe=UC+UR.
Po zróżniczkowaniu powyższych równań otrzymamy:
dUwedt=dUCdt+Rdidt=iC+Rdidt.
Przy zastosowaniu przybliżenia:
|iC|R|didt|,
wtedy
dUwedt=dUCdtiC
i ostatecznie:
UwyRCdUwedt.
  • Dla układu aktywnego:
iC=iR=iU=U+=0 oraz Uwy=UR
CdUwedtUwyR=0,
stąd:
Uwy=RCdUwedt,

co potwierdza, że napięcie wyjściowe jest proporcjonalne do pochodnej napięcia wejściowego.

gdzie:

iprąd płynący przez kondensator i rezystor,
Cpojemność,
UC – napięcie na kondensatorze,
Rrezystancja opornika,
Uwy – napięcie wyjściowe równe napięciu na rezystorze,
Uwe – napięcie wejściowe, w przybliżeniu równe napięciu na kondensatorze.

Zastosowanie

Układy różniczkowe są używane głównie w filtrach górnoprzepustowych, w systemach automatyki do przetwarzania sygnału. Były stosowane w pierwszej połowie XX w. w maszynach analogowych do symulacji elektrycznej rozwiązań równań różniczkowych.

Zobacz też

Szablon:Kontrola autorytatywna