Twierdzenie Gerszgorina

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Twierdzenie Gerszgorina – twierdzenie pozwalające nałożyć ograniczenia na wartości własne macierzy o współczynnikach rzeczywistych lub zespolonych. Po raz pierwszy zostało opublikowane w roku 1931 przez matematyka pochodzenia białoruskiego, Siemiona Gerszgorina.

Treść twierdzenia oraz dowód

Niech A będzie kwadratową macierzą zespoloną o rozmiarze n×n z elementami (aij). Dla i{1,n} niech Ri=Σji|aij| gdzie |aij| oznacza moduł z liczby aij. Niech D(aii,Ri) będzie domkniętym kołem o środku w aii i promieniu Ri. Takie koła są nazywane kołami Gerszgorina.

Twierdzenie Gerszgorina: każda wartość własna macierzy A leży wewnątrz lub na brzegu przynajmniej jednego z kół D(aii,Ri).

Dowód: Niech λ będzie wartością własną A oraz 𝐱=(xj) odpowiadającym jej wektorem własnym. Niech i{1,n} będzie takie, iż |xi|=maxj|xj|. Wtedy |xi|>0, gdyż w przeciwnym wypadku 𝐱=0, co nie może zajść dla wektorów własnych (nie są one wektorami zerowymi). Z równania na wartości własne macierzy mamy A𝐱=λ𝐱 lub równoważnie (rozpisując zapis macierzowo-wektorowy):

jaijxj=λxii{1,,n}

obustronnie odejmując aiixi dostajemy:

jiaijxj=λxiaiixi.

I dzielimy obustronnie przez xi (z wyboru i wiemy, że xi0), a także obkładamy modułami:

|λaii|=|jiaijxjxi|ji|aij|=Ri.

Ostatnia nierówność jest poprawna, gdyż z warunku |xi|=maxj|xj| mamy

|xjxi|1ji.

Ponieważ wartości własne macierzy AT są takie same jak macierzy A, twierdzenie to można wzmocnić – wszystkie wartości własne macierzy A muszą leżeć na przecięciu sumy kół Gerszgorina macierzy A i sumy kół dla macierzy AT.

W szczególnym przypadku dla macierzy diagonalnej mamy, że wartości własne muszą być równe elementom leżącym na głównej przekątnej.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Szablon:Algebra liniowa