Szczytowy stosunek sygnału do szumu

Szczytowy stosunek sygnału do szumu, rzadziej stosunek sygnału szczytowego do szumu (PSNR, ang. peak signal-to-noise ratio) – stosunek maksymalnej mocy sygnału do mocy szumu zakłócającego ten sygnał. Ze względu na szeroki zakres wartości PSNR wyrażany jest w decybelach.

Najczęściej PSNR stosowany jest do oceny jakości kodeków wykorzystujących stratną kompresję obrazów. W takim przypadku sygnałem są nieskompresowane dane źródłowe, a szumem – artefakty (zniekształcenia) spowodowane zastosowaniem kompresji stratnej.

Wzory

W celu wyznaczenia PSNR należy wpierw obliczyć współczynnik MSE (ang. mean squared error) bazujący na obu porównywanych obrazach, korzystając z wzoru:

$MSE=\frac{1}{N\cdot M}\sum _{i=1}^N\sum _{j=1}^M([f(i,j)-f^{\prime }(i,j){]}^2),$

gdzie:

$N,M$ – wymiary obrazu w pikselach,

$f(i,j)$ – wartość piksela o współrzędnych $(i,j)$ obrazu oryginalnego,

$f^{\prime }(i,j)$ – wartość piksela o współrzędnych $(i,j)$ obrazu skompresowanego.

Następnie wyliczoną wartość MSE należy podstawić do wzoru końcowego

$PSNR=10\cdot {\log }_{10}\frac{[\max (f(i,j)){]}^2}{MSE},$

gdzie:

$\max (f(i,j))$ – wartość maksymalna danego sygnału; w przypadku obrazów zwykle jest to wartość stała, np. dla obrazów monochromatycznych o reprezentacji 8-bitowej wynosi 255.

Zobacz też

• stosunek sygnału do szumu (SNR)

Bibliografia

• Szablon:Cytuj książkę