Spektroskopia magnetycznego rezonansu jądrowego w polu elektrycznym

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spektroskopia magnetycznego rezonansu jądrowego w polu elektrycznym – odmiana spektroskopii NMR, w której, dzięki przyłożeniu zewnętrznego pola elektrycznego, można teoretycznie uzyskać informacje o chiralności badanego związku[1].

Magnetyczny rezonans jądrowy jest niewrażliwy na chiralność cząsteczek, jednak precesujące jądrowe momenty magnetyczne w silnym polu magnetycznym indukują polaryzację elektryczną. Efekt ten jest przeciwny dla enencjomerów cząsteczek chiralnych. Stały elektryczny moment dipolowy μe chiralnej molekuły jest częściowo zorientowany w przestrzeni poprzez antysymetryczną część tensora magnetycznego ekranowania jądrowego. Powoduje to precesję dipola elektrycznego wraz z jądrowym momentem magnetycznym i wytwarza większą polaryzację elektryczną, co daje możliwość detekcji tego efektu. Dotychczas efekt ten nie został zaobserwowany[2].

Opisany wkład do polaryzacji elektrycznej (zależny od temperatury), może być wystarczająco duży by zarejestrować na widmie dodatni lub ujemny sygnał dla każdej linii. Enancjomery dadzą równe, ale przesunięte względem siebie w fazie o 180° sygnały. Sygnałem tym może być napięcie indukowane na kondensatorze na osi y po przyłożeniu impulsu π/2 dostarczonego przez cewkę na osi X[3].

Średnia polaryzacja elektryczna dla N molekuł wynosiSzablon:Fakt:

Pα=NξαβγNmβNBγ0+μαN

gdzie: ξαβγN opisuje indukowany moment elektryczny przez magnetyczny moment jądra m w polu magnetycznym B.

Ostatecznie polaryzacje elektryczną próbki można opisać jako[4]:

Pα=N[ξ(N)μ(0)σ*(N)/3kT](𝐦(N)×𝐁(0))α

gdzie: wartość iloczynu stałego momentu elektrycznego wynosi[2]:

μ0σ*(N)=12ϵαβγμα(0)σβγ(N).

Przypisy

Szablon:Przypisy