Rozmiar skoczni

Plik:HS K Jumping Hill.jpg

Rozmiar skoczni: 106 m

Rozmiar skoczni (ang. hill size, HS) – pojęcie w skokach narciarskich określające wielkość skoczni, zależne od innych parametrów obiektu.

Pojęcie rozmiaru skoczni zaczęto stosować do określenia wielkości obiektu w czasie Letniego Grand Prix 2004 – wcześniej służył do tego punkt konstrukcyjny (punkt K). Podczas zawodów oznaczony jest jako czerwona, prostopadła do osi zeskoku linia.

Po oddaniu skoku na odległość 95% rozmiaru skoczni, jury może zadecydować o zmianie belki startowej. Przed wprowadzeniem pojęcia rozmiaru skoczni, ta zasada dotyczyła skoku na 95% odległości sędziowskiej, która była wyznaczana dla danej skoczni każdorazowo przed rozpoczęciem sezonu.

Definicja

Zgodnie z normami budowy skoczni, ustalonymi przez Międzynarodową Federację Narciarską, rozmiar skoczni to odległość od progu do punktu L na zeskoku, oznaczającego koniec strefy lądowania i początek krzywej prowadzącej od niej do wybiegu (inaczej nazywanej wypłaszczeniem).

Wartość punktu L jest zależna od szeregu innych parametrów skoczni:

• $K$ – punkt konstrukcyjny,
• $w$ – odległość od progu do punktu K, w przybliżeniu $w=0,885\cdot HS+1,5,$
• $v_K$ – zakładana prędkość skoczka w punkcie K [m/s]: $v_K=0,68\cdot v_0+12,44,$
• $v_0$ – zakładana prędkości skoczka na progu [m/s]: $v_0=\frac{v_K-12,44}{0,68},$
• $l_2$ – odległość między punktami K i L: $l_2=\frac{1,4\cdot r_L}{v_K},$
• $r_L$ – promień krzywej zeskoku w strefie lądowania: $r_L=\frac{{v_K}^2\cdot w}{380},$
• $\beta$ – kąt nachylenia zeskoku w punkcie K: $\beta ={\beta }_L+(\frac{1,4}{v_K}\cdot \frac{180}{\pi }),$
• ${\beta }_L$ – kąt nachylenia zeskoku w punkcie L: ${\beta }_L=\beta -(\frac{1,4}{v_K}\cdot \frac{180}{\pi }).$

Wartość HS wynosi:

$HS=w+l_2.$

Przykłady

Rozmiar skoczni nie jest punktem, lecz długością. Ponieważ położenie punktu L jest ściśle zależne nie tylko od wartości punktu K, ale też od zakładanej prędkości osiąganej przez skoczka, rozmiar skoczni o tym samym punkcie K może być różny. Nie jest więc również prawdziwa informacja, że kąt nachylenia zeskoku w punkcie L wynosi zawsze 32°. Podręcznik FIS podaje przykład fikcyjnej skoczni o rozmiarze 100 m i punkcie K równym 90 m, gdzie: w = 90 m, l₂ = 10 m, β = 33°, β_L = 30,23°, v₀ = 24,25 m/s (87,3 km/h), v_K = 28,93 m/s (104,1 km/h) i r_L ≈ 200 mSzablon:R.

Przykłady trzech skoczni o tym samym punkcie konstrukcyjnym:

Skocznia	Miejscowość	K	HS	w	l2	β	βL	v0
Puijo	Kuopio	120 m	127 m	120 m	7 m	35,20°	33,70°	26,5 m/s
Schattenberg	Oberstdorf	120 m	137 m	120 m	17 m	35,50°	33,56°	25,9 m/s
Rukatunturi	Ruka	120 m	142 m	120 m	22 m	36,90°	32,30°	26,3 m/s

Linki zewnętrzne

• Szablon:Cytuj książkę
• Tłumaczenie norm budowy skoczni na język polski: Szablon:Cytuj stronę