Równanie rekurencyjne

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Równanie rekurencyjnerównanie, które definiuje ciąg w sposób rekurencyjny.

Rozwiązanie rekurencji

Jest to postać jawna (iteracyjna) równania rekurencyjnego opisującego daną rekursję.

W większości przypadków, przy zastosowaniu odpowiednio zaawansowanego aparatu algebraicznego można uzyskać dokładne rozwiązanie równania/nierówności rekurencyjnej, często są to jednak metody nieefektywne lub numerycznie niestabilne. Zazwyczaj zadowalające jest rozwiązanie asymptotyczne.

Przykład

Przykładem równania rekurencyjnego liniowego jednorodnego jest równanie postaci

an=Aan1+Ban2,

gdzie dane jest A,B.

Załóżmy, że ma ono rozwiązanie postaci an=rn. Podstawiając otrzymujemy:

rn=Arn1+Brn2.

Dzieląc przez rn2:

r2=Ar+B,
r2ArB=0.

Równanie to nazywamy równaniem charakterystycznym równania rekurencyjnego. W tym przypadku jest to równanie kwadratowe.

Jeżeli nie ma ono pierwiastków podwójnych, wówczas

an=Cr1n+Dr2n.

Jeżeli natomiast równanie charakterystyczne ma pierwiastek podwójny, to

an=(C+Dn)r1n.

C i D są dowolnymi stałymi a r1 i r2 są pierwiastkami równania charakterystycznego. Jeżeli dane jest a1 i a2 wówczas można łatwo ułożyć układ równań i otrzymać ich wartość.

Przykład (ciąg Fibonacciego)

Następujący przykład jest rozwiązaniem ciągu Fibonacciego:

an=an1+an2.

Warunki początkowe:

a0=0,a1=1.

Równanie charakterystyczne ma następującą postać:

r2r1=0.

Pierwiastki tego równania są następujące:

r1=1+52;r2=152.

Pierwiastki są różne, zatem:

an=Ar1n+Br2n.

Korzystając z warunków początkowych, układamy układ równań:

{a0=0:A+B=0,a1=1:Ar1+Br2=1.

Z rozwiązania tego układu wynika:

A=15;B=15.

Co po podstawieniu A i B do wzoru na an otrzymujemy tzw. wzór Bineta:

an=15(1+52)n15(152)n.

Zobacz też

Szablon:Kontrola autorytatywna