Przestrzeń czasowa

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przestrzeń czasowa – dowolny domknięty podzbiór liczb rzeczywistych oznaczany 𝕋. Na przestrzeniach czasowych można rozważać równania Δ-różniczkowe, które są unifikacją równań różniczkowych na i równań różnicowych na , oraz uogólnieniem na przestrzeniach czasowych.

Funkcje skoku

Podstawowymi funkcjami opisującymi przestrzeń 𝕋 są funkcje skoku:

σ(t)=inf{s𝕋:s>t} funkcja następnika/funkcja skoku przedniego (forward jump operator),
ρ(t)=sup{s𝕋:s<t} funkcja poprzednika/funkcja skoku wstecznego (backward jump operator),
μ(t)=σ(t)t funkcja ziarnistości (graininess function).

Klasyfikacja punktów

Każdy punkt t𝕋 ma charakteryzację poprzez funkcje skoku. Punkt t jest:

  • lewostronnie gęsty (left dense) jeżeli ρ(t)=t,
  • prawostronnie gęsty (right dense) jeżeli σ(t)=t,
  • lewostronnie izolowany (left scattered) jeżeli ρ(t)<t,
  • prawostronnie izolowany (right scattered) jeżeli σ(t)>t,
  • gęsty (dense) jeżeli jest jednocześnie lewo- i prawostronnie gęsty,
  • izolowany (isolated) jeżeli jednocześnie lewo- i prawostronnie izolowany.

Δ-pochodna

Rozpatrzmy funkcję:

f:𝕋,

(R można również zastąpić dowolną przestrzenią Banacha).

Δ-pochodną funkcji f w punkcie t nazwiemy liczbę fΔ(t) o własności:

ε>0δ>0sB(t,δ)𝕋|f(σ(t))f(s)fΔ(t)(σ(t)s)|ε|σ(t)s|
  • jeżeli t=σ(t) i funkcja f jest ciągła w t, to: fΔ(t)=limstf(t)f(s)ts,
  • jeżeli t<σ(t) (i f ciągła w t), to: fΔ(t)=f(σ(t))f(t)μ(t).

Jeśli f i gΔ różniczkowalne w punkcie t𝕋, to:

  • (αf+βg)Δ(t)=αfΔ(t)+βgΔ(t),
  • (fg)Δ(t)=fΔ(t)g(σ(t))+f(t)gΔ(t)=fΔ(t)g(t)+f(σ(t))gΔ(t),
  • jeżeli dodatkowo g(t)g(σ(t))0 to:
(fg)Δ(t)=fΔ(t)g(t)f(t)gΔ(t)g(t)g(σ(t))=fΔ(t)g(σ(t))f(σ(t))gΔ(t)g(t)g(σ(t)).

Całkowanie

Rozpatrzmy funkcję:

f:𝕋.

Funkcją pierwotną funkcji f nazwiemy funkcję F:𝕋 taką, że t𝕋FΔ(t)=f(t).

Funkcję f nazwiemy pg-ciągłą, jeżeli jest ciągła w punktach prawostronnie gęstych i istnieje skończona lewostronna granica w punktach lewostronnie gęstych.

Twierdzenie

Dla każdej funkcji pg-ciągłej istnieje jej funkcja pierwotna, na dodatek wyznaczona jednoznacznie z dokładnością do stałej.

Powyższe twierdzenie pozwala na zdefiniowanie całki dla funkcji pg-ciągłych:

t0tf(x)Δx:=F(t)F(t0).

Własności całki:

  • abαf(t)+βg(t)Δt=αabf(t)Δt+βabg(t)Δt,
  • tσ(t)f(τ)Δτ=f(t)μ(t),
  • [a,b]𝕋abf(t)Δt=abf(t)dt,
  • abf(t)Δt=baf(t)Δt,
  • abf(t)Δt=acf(t)Δt+cbf(t)Δt,
  • |f(t)|g(t)|abf(t)Δt|abg(t)dt.

Podstawowe przykłady

Jeżeli za 𝕋 przyjmiemy , to: σ(t)=t,μ(t)=0,fΔ(t)=f(t),t0tf(x)Δx=t0tf(x)dx.

Jeżeli za 𝕋 przyjmiemy , to: σ(t)=t+1,μ(t)=1,fΔ(t)=Δf(t),t0tf(x)Δx=t0t1f(x).

Zobacz też