Procent składany

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Procent składany – sposób oprocentowania wkładu pieniężnego polegający na tym, że odsetki za dany okres oprocentowania są doliczane do wkładu (podlegają kapitalizacji) i w ten sposób „składają się” na zysk wypracowywany w okresie następnym. Zastosowanie reguły procentu składanego daje szybszy wzrost wartości kapitału niż zastosowanie procentu prostego. Im częstsza kapitalizacja, tym kapitał wzrasta szybciej. Przypadek graniczny, w którym odstęp między kapitalizacjami maleje do zera, nosi nazwę kapitalizacji ciągłej.

Obliczanie procentu składanego

Oznaczenia
  • V0 – kapitał początkowy[1] zwany wartością bieżącą,
  • V – kapitał końcowy, inaczej: kapitał po n latach, wartość przyszła,
  • m – liczba kapitalizacji w roku lub równoważnie liczba okresów oprocentowania w roku (np. jeśli kapitalizacja odsetek następuje co pół roku, przyjmujemy m=2; jeśli kapitalizacja odsetek następuje co kwartał, przyjmujemy m=4),
  • n – liczba lat do zapadalności depozytu. Zakładamy, że długość okresu do zapadalności jest wielokrotnością długości okresów oprocentowania,
  • rnominalna roczna stopa procentowa w postaci ułamka dziesiętnego (np. jeśli r=5%, to wstawić należy do poniższych wzorów ułamek dziesiętny 0,05),
  • eliczba Eulera.

Kapitalizacja roczna

Kapitalizacja następuje tylko raz w roku, czyli m=1:[2]

V=V0(1+r)n.

Kapitalizacja podokresowa

Kapitalizacja następuje częściej niż raz w roku, czyli m>1:

V=V0(1+rm)mn.

Kapitalizacja roczna w warunkach inflacji

Kapitalizacja następuje raz w roku, przy inflacji rocznej i:

V=V0(1+r)n  r=ri1+i.

gdzie:

r – realna stopa procentowa.

Kapitalizacja ciągła

Kapitalizacja następuje nieskończenie wiele razy w roku, czyli m:

V=limmV0(1+rm)mn=V0(limm(1+rm)m)n=V0ern

Zobacz też

Przypisy

Szablon:Przypisy

Bibliografia

  • Maria Podgórska, Joanna Klimkowska, Matematyka finansowa. Warszawa: Wydawnictwo naukowe PWN, 2005.

Szablon:Kontrola autorytatywna

  1. Witold Mizerski, Tablice matematyczne, Adamant, Warszawa 1999, Szablon:ISBN, s. 384.
  2. Szablon:Cytuj