Prawo Puekerta
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
Prawo Peukerta – sformułowane w 1897 roku[1] przez niemieckiego naukowca Wilhelma Peukerta prawo określające w przybliżeniu zmianę pojemności akumulatorów ołowiowo-kwasowych przy różnych poziomach rozładowania. Zgodnie z tym prawem, wraz ze wzrostem szybkości rozładowania zmniejsza się dostępna pojemność akumulatora.
Wzór
Peukert wyraził tę zależność poniższym wzorem[2]:
gdzie:
– pojemność akumulatora przy natężeniu rozładowania równym 1 A, wartość ta jest wyrażana w amperogodzinach;
t – czas rozładowania akumulatora, wartość ta wyrażana jest w godzinach;
I – prąd rozładowania, wartość ta wyrażana jest w amperach;
k – stała Peukerta, bezwymiarowa.